Decyzja o odmowie udzielenia rejestracji znaku towarowego Unii Europejskiej zgodnie z art. 7 rozporządzenia w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej („RZTUE”) oraz zasadą 11 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej („RWZTUE”)

Alicante, 21/10/2016

PATENT-SERVICE KANCELARIA ul. Starorudzka 80 93-424 Łódź POLONIA

Nr zgłoszenia:	015010705
Nr referencyjny zgłaszającego:
Znak towarowy:	AROMA HOME
Rodzaj znaku:	Znak graficzny
Zgłaszający:	MTM INDUSTRIES Sp. z o.o. ul. Wysoka 5a 62-800 Kalisz POLONIA

Zawiadomieniem z dnia 10/03/2016 r. o podstawach odmowy udzielenia rejestracji Urząd stwierdził na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 2 RZTUE, że zgłoszony znak ma charakter opisowy i jest pozbawiony jakiegokolwiek charakteru odróżniającego ze względów przedstawionych w załączonym piśmie.

W dniu 11/07/2016 zgłaszający przedstawił swoje uwagi, przytaczając następujące argumenty:

1. Urząd nie wyjaśnił w dostatecznym stopniu motywów wstępnej odmowy rejestracji znaku „AROMA HOME”. Brak prawidłowego uzasadnienia takiej decyzji uniemożliwia ustalenie, czy Urząd nie przekroczył granic przyznanego mu uznania administracyjnego.

2. Słowo „AROMA” nie jest używane w obrocie przez docelowy krąg odbiorców do określenia środków zapachowych.

3. Określenie „AROMA” nie pełni roli opisowej, lecz jest jedynie pojęciem aluzyjnym.

4. Urząd zarejestrował podobne znaki zawierające słowo „AROMA”.

5. Warstwa graficzna znaku nadaje znakowi dostateczny stopień zdolności odróżniającej.

Zgodnie z art. 75 RZTUE Urząd podejmuje decyzję opartą na argumentach lub dowodach, do których zgłaszający miał okazję się odnieść.

Po rozważeniu argumentów zgłaszającego, Urząd zdecydował podtrzymać zastrzeżenia odnośnie do zdolności rejestracyjnej zgłoszonego znaku.

Na podstawie art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE nie są rejestrowane „znaki towarowe, które składają się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć w obrocie do oznaczania rodzaju, jakości, ilości, przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego lub czasu produkcji towaru lub świadczenia usługi, lub innych właściwości towarów lub usług”.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem każda z podstaw odmowy rejestracji wymieniona w art. 7 ust. 1 RZTUE jest niezależna i wymaga odrębnego zbadania. Ponadto wspomniane podstawy odmowy rejestracji należy interpretować w świetle interesu publicznego, leżącego u źródła każdej z nich. Interes publiczny brany pod uwagę musi odzwierciedlać różne względy, zgodnie z daną podstawą odmowy rejestracji (wyrok z dnia 16/09/2004 C‑329/02 P ‘SAT.1’, pkt 25).

Zakazując rejestracji jako wspólnotowych znaków towarowych oznaczeń lub wskazówek, art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE ma na celu interes publiczny, zgodnie z którym opisowe oznaczenia lub wskazówki odnoszące się do właściwości towarów lub usług, których dotyczy zgłoszenie rejestracyjne, mogą być wykorzystywane przez wszystkich. Przepis ten odpowiednio zapobiega zastrzeganiu takich oznaczeń i wskazówek tylko przez jedno przedsiębiorstwo ze względu na to, że zostały zarejestrowane jako znaki towarowe (wyrok z dnia 23/10/2003 C‑191/01 P ‘Wrigley’, pkt 31.).

Urząd odpowie teraz na uwagi zgłaszającego:

Odnosząc się do argumentu, że Urząd nie wykazał, że zgłoszony znak nie byłby w stanie spełniać funkcji znaku towarowego, Sąd potwierdził, że:

Izba Odwoławcza, gdy opowiada się za brakiem pierwotnego charakteru odróżniającego zgłoszonego znaku towarowego, może oprzeć swoją analizę na faktach wynikających z ogólnego doświadczenia praktycznego zdobytego przy okazji obrotu towarami masowej konsumpcji, które to fakty mogą być znane przez wszystkich, a w szczególności są znane przez konsumentów tych towarów… W takim przypadku Izba Odwoławcza nie jest zobowiązana do przedstawienia przykładów takiego doświadczenia praktycznego (zob. wyrok z dnia 15/03/2006 T 129/04 ‘Forme d'une bouteille en plastique’, pkt 19.).

To właśnie na zdobytym doświadczeniu oparł się Urząd stwierdzając, że dany konsument będzie postrzegał zgłoszony znak towarowy jako zwyczajne oznaczenie, a nie jako znak towarowy określonego producenta. Skoro zgłaszający powołuje się na charakter odróżniający zgłoszonego znaku, wbrew analizie Urzędu opartej na doświadczeniu, o którym mowa powyżej, to do zgłaszającego, zatem należy przedstawienie konkretnych i ugruntowanych danych wykazujących, że zgłoszony znak towarowy posiada charakter odróżniający, pierwotny lub uzyskany w następstwie używania, zwłaszcza, że jest on w stanie zrobić to lepiej, biorąc pod uwagę jego dogłębną znajomość rynku (wyrok z dnia 05/03/2003 T-194/01 ‘Tablette ovoïde’, pkt 48).

Ponadto, Urząd jest zdania, iż z należytą starannością dokonał oceny znaku towarowego , biorąc pod uwagę zarówno jego elementy składowe jak i znak jako całość. W związku z tym, nie może się zgodzić, iż ocena zgłoszenia nie została odpowiednio uzasadniona i że nie zostały uwzględnione wszystkie istotne kryteria. Urząd jest zdania, że wystarczająco uargumentował wysunięte zastrzeżenia, z jednej strony badając znak w odniesieniu do towarów, dla których wnioskuje się o rejestrację, i z drugiej strony, badając znak w odniesieniu do postrzegania przez właściwy krąg odbiorców.

Ponieważ przedmiotowy znak składa się z kilku elementów (znak złożony), w celu oceny jego charakteru odróżniającego należy go zbadać w całości. Nie zachodzi tutaj jednak niezgodność z badaniem indywidualnych elementów każdego znaku po kolei (wyrok z dnia 19/09/2001 T-118/00 ‘Tablette carrée blanche, tachetée de vert, and vert pâle’, punkt 59).

Zgłaszający jest zdania, że znak posiada wyraźne cechy odróżniające ze względu na cechy graficzne znaku, które tworzą wyróżniającą się całość. Tymczasem zawarte w znaku elementy graficzne ograniczają się do przedstawienia elementów słownych za pomocą białej czcionki, w dwóch liniach, na czarnym tle. Elementy te są na tyle proste, iż nie pozwolą konsumentowi na identyfikację źródła pochodzenia towarów. Również zgłoszona kolorystyka nie jest elementem na tyle nietypowym, aby mogła nadać charakter odróżniający. Kolory czarny i czerwony są powszechnie używane na produktach, dla których wystąpiono o zgłoszenie. Ponadto okrąg otaczający część słowną znaku pełni rolę prostego obramowania, które jedynie skupia uwagę docelowego konsumenta na swojej zawartości, – czyli na elemencie słownym, mającym charakter opisowy.

Urząd zwraca uwagę, że stopień stylizacji omawianego zgłoszenia, nie jest ani wystarczająco fantazyjny ani nie jest "więcej niż sumą elementów składowych" i że proste połączenie niedystynkcyjnych elementów graficznych ze słownymi elementami opisowymi nie wystarczy by nadać oznaczeniu charakter odróżniający w minimalnym wymaganym stopniu, który jest niezbędny do rejestracji.

Dlatego Urząd jest zdania, iż znak „AROMA HOME” składa się z całkowicie zrozumiałego połączenia dwóch angielskich słów (oba elementy znaku można znaleźć w słowniku), których połączenie nie może być uważane za nic więcej niż sumę elementów składowych. Oznaczenie „AROMA HOME”, rozpatrywane, jako całość, natychmiast i bez konieczności dalszych refleksji informuje docelowy krąg odbiorców, iż objęte zgłoszeniem towary są to środki zapachowe, do odświeżania powietrza oraz olejki eteryczne w klasie 3 przeznaczone do użytku w domu i nadające mu przyjemną woń. Dlatego, zdaniem Urzędu, omawiane oznaczenie nie spełnia warunków do uzyskania rejestracji, a w szczególności, pozbawione jest jakiegokolwiek odróżniającego charakteru, a także składa się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek, mogących służyć w obrocie do oznaczania rodzaju i przeznaczenia omawianych towarów.

W odniesieniu do argumentu, że słowo „AROMA” nie jest używane w obrocie przez docelowy krąg odbiorców do określenia środków zapachowych, Urząd musi zwrócić uwagę, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem aby odrzucić rejestrację oznaczenia wystarczy, że pojęcia użyto jako opisu lub jako charakterystyki danych towarów i usług lub że mogło tak zostać zrozumiane przez właściwy krąg odbiorców (zob. wyrok z 17/09/2008, T-226/07 „PRANAHAUS”, pkt 36). Nie ma potrzeby, aby Urząd wskazywał na aktualne lub przyszłe potrzeby lub konkretny interes osób trzecich w zakresie stosowania pojęcia opisowego, którego zgłoszenie dotyczy (bez konieczności zachowania swobody) (zob. wyrok z 04/05/1999, C-108/97 „Chiemsee”, pkt 35; wyrok z 12/02/2004, C-363/99, „Postkantoor“, pkt 61).

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem oceny charakteru odróżniającego znaku towarowego dokonuje się na podstawie faktu, iż znak ten może być od razu postrzegany przez dany krąg odbiorców jako określenie pochodzenia handlowego danego towaru lub usługi … Brak wcześniejszego używania nie może w tym względzie stanowić bezwzględnej przesłanki takiego postrzegania” (wyrok z dnia 15/09/2005 T-320/03 ‘LIVE RICHLY’, pkt 88.)

Ponadto Urząd uważa, że omawiane wyrażenie jest pozbawione charakteru odróżniającego, nie dla tego, że jest ono "tak często używane" w odniesieniu do rozpatrywanych towarów i usług, że nie ma zdolności do odróżniania pochodzenia handlowego, lecz dlatego, że jest ono opisowe względem rodzaju i przeznaczenia omawianych towarów.

Odnosząc się do argumentu zgłaszającego, że niektóre podobne rejestracje zostały przyjęte przez EUIPO, należy zaznaczyć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „wydawanie decyzji dotyczących rejestracji oznaczenia jako wspólnotowego znaku towarowego wchodzi w zakres kompetencji ograniczonej, a nie uprawnień dyskrecjonalnych”. W związku z tym możliwość rejestracji oznaczenia jako wspólnotowego znaku towarowego powinna być oceniana wyłącznie na podstawie RZTUE, tak jak jest ono interpretowane przez sądownictwo wspólnotowe, a nie na podstawie wcześniejszej praktyki Urzędu (wyrok z dnia 15/09/2005 C‑37/03 P ‘BioID’, pkt 47 oraz wyrok z dnia 09/10/2002 T‑36/01 ‘Surface d'une plaque de verre’, pkt 35).

Poza tym, sam fakt, że Urząd w pewnym momencie zarejestrował znak towarowy, może również błędnie, nie uprawnia nawet tego samego wnioskodawcy do roszczenia prawa o kolejne rejestracje. „Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości jasno wynika, że zasadę równego traktowania należy godzić z zasadą praworządności, zgodnie z którą nikt nie może powoływać się na swoją korzyść na niezgodne z prawem działanie, którego dopuszczono się na rzecz innej osoby” (wyrok z dnia 27/02/2002 T‑106/00 ‘STREAMSERVE’, pkt 67).

Dodatkowo, nie jest częścią procedury rozpatrywania zgłoszenia, ponowne egzaminowanie wcześniejszych znaków towarowych, które zostały zbadane przez Urząd. Każdy znak musi zostać oceniony w oparciu o swoje własne cechy a decyzja podjęta na podstawie aktualnych praktyk i realiów rynkowych. Należy wspomnieć, że na przykład znak towarowy Unii Europejskiej nr 16 18966  „AQUA AROMA” został zgłoszony w 2000 roku oraz znak nr 38 47159 „AROMA HOME” został zgłoszony w 2004 roku. Od tego czasu praktyka Urzędu znacznie się zmieniła i nowe wytyczne zostały wdrożone.

Z przyczyn opisanych powyżej i zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) i art. 7 ust. 2 RZTUE, zgłoszenie znaku towarowego Unii Europejskiej 15 010 705 zostaje odrzucone w stosunku do wszystkich towarów, a mianowicie:

Klasa 3 Środki zapachowe i do odświeżania powietrza, olejki eteryczne.

Na mocy art. 59 RZTUE zgłaszający ma prawo do wniesienia odwołania od niniejszej decyzji. Zgodnie z art. 60  RZTUE odwołanie do Urzędu należy wnieść na piśmie w terminie dwóch miesięcy od otrzymania niniejszej decyzji. Odwołanie wnosi się w języku postępowania, w którym wydano decyzję będącą przedmiotem odwołania. W terminie czterech miesięcy od otrzymania niniejszej decyzji należy przekazać pisemne stanowisko przedstawiające podstawy odwołania. Odwołanie uważa się za wniesione z chwilą uiszczenia opłaty za odwołanie w wysokości 720 EUR.

Monika Karolina SZALUCHO