Decyzja o odmowie udzielenia rejestracji znaku towarowego Unii Europejskiej zgodnie z art. 7 rozporządzenia w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej („RZTUE”) oraz zasadą 11 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej („RWZTUE”)

Alicante, 30/06/2016

RZECZNICY PATENTOWI "INVENT" SP. Z O.O. ul. Gen. Ch. de Gaulle'a 8 43-100 Tychy POLONIA

Nr zgłoszenia:	015179609
Nr referencyjny zgłaszającego:	PUB-13/9/16
Znak towarowy:	puremix
Rodzaj znaku:	Znak graficzny
Zgłaszający:	BELFOOD Sp. z o.o. ul. Mielęckiego 10/3 40-013 Katowice POLONIA

Zawiadomieniem z dnia 18/04/2016 r. o podstawach odmowy udzielenia rejestracji Urząd stwierdził na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 2 RZTUE, że zgłoszony znak ma charakter opisowy i jest pozbawiony jakiegokolwiek charakteru odróżniającego ze względów przedstawionych w załączonym piśmie.

W dniu 14/06/2016 zgłaszający przedstawił swoje uwagi, przytaczając następujące argumenty:

1. Zgłaszający podnosi, iż docelową grupą odbiorców towarów oznaczonych znakiem towarowym „PUREMIX” nie są wyłącznie odbiorcy anglojęzyczni.

2. Elementy słowne tworzące znak towarowy są zapisane łącznie i nie powinny być rozdzielane, lecz rozpatrzone jako jeden abstrakcyjny wyraz.

3. Słownikowe definicje wyrazów „pure” i „mix” wskazują, iż połączenie tych słów jest zupełnie abstrakcyjne. Konsument nie zrozumie „PUREMIX” jako połączenia czystej substancji bez domieszek z mieszaniną.

4. Zbitka wyrazów „pure” i „mix” nie będzie miała określonego znaczenia dla odbiorców posługujących się językiem angielskim jak i dla odbiorców z innych obszarów Unii Europejskiej.

5. W zgłoszonym znaku istotna jest warstwa graficzna, która pozwala pełnić znakowi towarowemu funkcje odróżniania w obrocie.

6. Znak nie przekazuje informacji dotyczących rodzaju i składu towarów w klasie 32.

7. Zgłaszający odnosi się do faktu zarejestrowania przez Urząd znaków towarowych o ubogiej warstwie graficznej.

Zgodnie z art. 75 RZTUE Urząd podejmuje decyzję opartą na argumentach lub dowodach, do których zgłaszający miał okazję się odnieść.

Po rozważeniu argumentów zgłaszającego, Urząd zdecydował podtrzymać zastrzeżenia odnośnie do zdolności rejestracyjnej zgłoszonego znaku.

Na podstawie art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE nie są rejestrowane „znaki towarowe, które składają się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć w obrocie do oznaczania rodzaju, jakości, ilości, przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego lub czasu produkcji towaru lub świadczenia usługi, lub innych właściwości towarów lub usług”.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem każda z podstaw odmowy rejestracji wymieniona w art. 7 ust. 1 RZTUE jest niezależna i wymaga odrębnego zbadania. Ponadto wspomniane podstawy odmowy rejestracji należy interpretować w świetle interesu publicznego, leżącego u źródła każdej z nich. Interes publiczny brany pod uwagę musi odzwierciedlać różne względy, zgodnie z daną podstawą odmowy rejestracji (16/09/2004, C‑329/02 P, SAT/2, EU:C:2004:532, § 25).

Zakazując rejestracji jako znaków towarowych Unii Europejskiej oznaczeń lub wskazówek, art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE ma na celu interes publiczny, zgodnie z którym opisowe oznaczenia lub wskazówki odnoszące się do właściwości towarów lub usług, których dotyczy zgłoszenie rejestracyjne, mogą być wykorzystywane przez wszystkich. Przepis ten odpowiednio zapobiega zastrzeganiu takich oznaczeń i wskazówek tylko przez jedno przedsiębiorstwo ze względu na to, że zostały zarejestrowane jako znaki towarowe (23/10/2003, C‑191/01 P, Doublemint, EU:C:2003:579, § 31).

Oznaczenia lub wskazówki, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE, to takie oznaczenia lub wskazówki, które mogą służyć w normalnym użyciu z punktu widzenia docelowego kręgu odbiorców do oznaczenia, bezpośrednio lub poprzez odniesienie do jednej z istotnych właściwości, towarów lub usług, dla których wniesiono o rejestrację (26/11/2003, T‑222/02, Robotunits, EU:T:2003:315, § 34).

Odmowa rejestracji ze względu na opisowy charakter wspólnotowego znaku towarowego jest uzasadniona, gdy z punktu widzenia docelowego kręgu odbiorców postrzegalny jest bezpośredni i konkretny związek pomiędzy pojęciem zgłoszonym do rejestracji oraz towarami lub usługami, które ona obejmuje (por. 27/02/2002, T-106/00, Streamserve, EU:T:2002:43, § 44 oraz 30/11/2004, T-173/03, Nurseryroom, EU:T:2004:347, § 20). Dlatego oznaczenie podlega zakazowi ustanowionemu w przepisie artykułu 7 ust. 1 lit. c) RZTUE, jeżeli ma dostatecznie bezpośredni i rzeczywisty związek z danymi towarami lub usługami, który pozwoli właściwemu kręgowi odbiorców natychmiast i bez namysłu rozpoznać w nim opis tych towarów i usług lub ich właściwości (por. 22/06/2005, T-19/04, Paperlab, EU:T:2005:247, § 25).

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem charakter odróżniający znaku towarowego należy oceniać, biorąc pod uwagę po pierwsze towary lub usługi, o których mowa w zgłoszeniu, a po drugie sposób postrzegania go przez właściwy krąg odbiorców, który składa się z przeciętnych, właściwie poinformowanych, dostatecznie uważnych i rozsądnych konsumentów tych towarów lub usług (29/04/2004, C 473/01 P & C 474/01 P, Tabs, EU:C:2004:260, § 33; 08.05.2008, 08/05/2008, C-304/06 P, Eurohypo, EU:C:2008:261, § 67, and 21.01.2010, 21/01/2010, C-398/08 P, Vorsprung durch Technik, EU:C:2010:29, § 34).

Zgłaszający argumentuje, że zbitka wyrazów składających się na zgłoszony znak jest połączeniem niespotykanym i konsumenci nie odczytają znaczenia znaku towarowego lub dostrzegą jego fantazyjność wynikającą z połączenia całkowitych przeciwieństw. Jak ustalił Urząd, powołując się na definicje ze słowników języka angielskiego, połączenie słów „PURE” i „MIX” może zostać zrozumiane przez anglojęzycznych odbiorów jako „naturalna mieszanka, mieszanka czystych składników” („PURE” oznaczające czysty, naturalny, a „MIX” mieszanka). Przeciętny odbiorca anglojęzyczny w konfrontacji z oznaczeniem „PUREMIX” na napojach, w szczególności słodkich napojach bezalkoholowych na bazie soków owocowych, syropach owocowych, sokach warzywnych, napojach owocowych i sokach owocowych natychmiast i bez żadnego zastanowienia, zrozumie, że napoje stanowią mieszankę czystych, naturalnych składników, bez żadnych dodatków. W przeciwieństwie do argumentów zgłaszającego, połączenie wyrazów zgłoszonego znaku nie jest fantazyjne, lecz określa cechy wyróżniające napojów. Oznaczenie ma, zatem, charakter opisowy w rozumieniu artykułu 7 ust. 1 lit. c) RZTUE.

W myśl artykułu 7 ust. 2 RZTUE, odmowa rejestracji znaku następuje bez względu na fakt, że przesłanka odmowy istnieje tylko w części Unii Europejskiej. Ze względu na fakt, ze zgłoszony znak zawiera słowa języka angielskiego, oceny charakteru znaku należy dokonać z punktu widzenia konsumentów anglojęzycznych w Unii Europejskiej. Zatem, argument zgłaszającego, że docelową grupą odbiorców towarów oznaczonych przedmiotowym znakiem są nie tylko konsumenci anglojęzyczni, lecz również z innych obszarów Unii Europejskiej, należ odrzucić.

Zgłaszający argumentuje, że elementy graficzne oznaczenia, tj. użycie trzech kolorów (białego oraz dwóch odcieni zieleni), umieszczenie napisu w kolorze białym i ciemnozielonym na jasnozielonym tle otoczonym dwoma obwódkami nadają znakowi jako całości zdolność odróżniającą.

Zgodnie z obowiązującym orzecznictwem, przedstawienie słowa jako znaku graficznego lub w połączeniu z innymi nieodróżniającymi elementami graficznymi nie nadaje znakowi charakteru odróżniającego (por. 15/12/2009, T-476/08, Best Buy, EU:T:2009:508, §27-28 i 15/09/2005, C-37/03 P, BioID, EU:C:2005:547, § 72-74).

W przedmiotowym znaku elementy graficzne sprowadzają się do zapisania wyrażenia „PUREMIX” pogrubioną czcionką, przy czym litery „PURE” są w kolorze białym, a reszta liter, „MIX”, w kolorze ciemnozielonym, a całość zapisana jest wielkimi literami. Wyrażenie jest na zielonym tle i otoczone dwoma obwódkami (białą i zieloną).

Urząd uznaje, iż wskazane elementy graficzne znaku mają wyłącznie charakter dekoracyjny. Użycie różnych kolorów dla liter „PURE” i „MIX” nie tylko nie odwraca uwagi odbiorcy od elementu słownego, ale wręcz wzmacnia i eksponuje jego przekaz poprzez optyczne rozdzielenie słów „PURE” i „MIX”. Pozostałe elementy graficzne w postaci zielonego tła i obwódek nie są na tyle nietypowe, czy fantazyjne, aby mogły nadać znakowi jako całości charakteru odróżniającego. Urząd uznaje, iż elementy graficzne nie umożliwiają odróżnienie towarów zgłaszającego od towarów i usług innych przedsiębiorców.

Co do łącznego zapisania wyrażenia „PUREMIX”, zgodnie z ustalonym orzecznictwem należy podkreślić, że zabiegi polegające na wprowadzeniu charakterystycznej pisowni (w szczególności zapis dwóch oddzielnych wyrazów bez odstępu) nie sprawiają, że oznaczenie tak zapisane nabywa charakter odróżniający (por. 26/10/2000, T- 345/99, Trustedlink, EU:T:2000:246, § 36-37 oraz 16/09/2008, T-47/07 i T-48/07, BioGeneriX, EU:T:2008:377, § 31). Co więcej, w przedmiotowym oznaczeniu, użycie różnych kolorów dla liter „PURE” i „MIX” optycznie dzieli oznaczenie na „PURE” i „MIX”. Będzie ono zatem natychmiast odczytane jako dwa słowa.

Twierdzenie zgłaszającego, że Urząd zarejestrował znaki towarowe o ubogiej warstwie graficznej nie jest argumentem przemawiającym na rzecz rejestracji przedmiotowego oznaczenia. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „wydawanie decyzji dotyczących rejestracji oznaczenia jako znaku towarowego Unii Europejskiej wchodzi w zakres kompetencji ograniczonej, a nie uprawnień dyskrecjonalnych”. W związku z tym możliwość rejestracji oznaczenia jako znaku towarowego Unii Europejskiej powinna być oceniana wyłącznie na podstawie RZTUE, tak jak jest ono interpretowane przez sądownictwo unijne, a nie na podstawie wcześniejszej praktyki Urzędu (15/09/2005, C‑37/03 P, BioID, EU:C:2005:547, § 47; i 09/10/2002, T‑36/01, Glass pattern, EU:T:2002:245, § 35).

„Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości jasno wynika, że zasadę równego traktowania należy godzić z zasadą praworządności, zgodnie z którą nikt nie może powoływać się na swoją korzyść na niezgodne z prawem działanie, którego dopuszczono się na rzecz innej osoby” (27/02/2002, T‑106/00, Streamserve, EU:T:2002:43, § 67).

Z przyczyn opisanych powyżej i zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) i art. 7 ust. 2 RZTUE, zgłoszenie znaku towarowego Unii Europejskiej 15 179 609 zostaje odrzucone w stosunku do wszystkich towarów.

Na mocy art. 59 RZTUE zgłaszający ma prawo do wniesienia odwołania od niniejszej decyzji. Zgodnie z art. 60  RZTUE odwołanie do Urzędu należy wnieść na piśmie w terminie dwóch miesięcy od otrzymania niniejszej decyzji. Odwołanie wnosi się w języku postępowania, w którym wydano decyzję będącą przedmiotem odwołania. W terminie czterech miesięcy od otrzymania niniejszej decyzji należy przekazać pisemne stanowisko przedstawiające podstawy odwołania. Odwołanie uważa się za wniesione z chwilą uiszczenia opłaty za odwołanie w wysokości 720 EUR.

Marzena MACIAK