Decyzja o odmowie udzielenia rejestracji znaku towarowego Unii Europejskiej zgodnie z art. 7 rozporządzenia w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej („RZTUE”) oraz zasadą 11 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej („RWZTUE”)

Alicante, 14/10/2016

Karolina Lisicka Tomczak i Partnerzy Spółka Adwokacka, ul. Podwale 3/9 00-252 Warszawa POLONIA

Nr zgłoszenia:	015343511
Nr referencyjny zgłaszającego:
Znak towarowy:	superpolisa
Rodzaj znaku:	Znak graficzny
Zgłaszający:	Superpolisa.pl Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Al. Wilanowska 212 02-765 Warszawa POLONIA

Zawiadomieniem z dnia 05/05/2016 r. o podstawach odmowy udzielenia rejestracji Urząd stwierdził na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 2 RZTUE, że zgłoszony znak ma charakter opisowy i jest pozbawiony jakiegokolwiek charakteru odróżniającego ze względów przedstawionych w załączonym piśmie.

W dniu 28/06/2016 zgłaszający przedstawił swoje uwagi, przytaczając następujące argumenty:

1. Zgłaszający podnosi, że aby stwierdzić, że dany znak jest opisowy, musi służyć do opisania w sposób konkretny, nieogólny i obiektywny podstawowych cech danych towarów i usług. Zdaniem zgłaszającego oznaczenie SUPERPOLISA jest natomiast terminem abstrakcyjnym, określającym zgłoszone usługi ogólnie a nie wskazujące czego konkretnie miałyby one dotyczyć. Zdaniem zgłaszającego jest to jedynie oznaczenie sugerujące, lecz nie informacyjne, w związku z czym odpowiedni krąg konsumentów nie będzie w stanie zidentyfikować konkretnych usług z zakresu wskazanych klas, do których znak się odnosi.

2. Zgłaszający jest zdania, że opisowość oznaczenia nie stanowi samodzielnej przesłanki wyłączającej rejestrację, i w razie stwierdzenia opisowości znaku, który zarazem cechuje się zdolnością odróżniającą powinien on zostać zarejestrowany.

3. Zgłaszający zwraca uwagę, że dla ustalenia charakteru odróżniającego danego oznaczenia nie jest konieczne stwierdzenie, że oznaczenie to jest oryginalne lub fantazyjne. Jednocześnie, zdaniem zgłaszającego, Urząd nie przywiązał wystarczającej wagi do strony graficznej zgłoszonego znaku.

4. Zgłaszający zwraca uwagę, że podobne oznaczenia zostały już przez Urząd zaakceptowane w odniesieniu do usług z klasy 35.

Zgodnie z art. 75 RZTUE Urząd podejmuje decyzję opartą na argumentach lub dowodach, do których zgłaszający miał okazję się odnieść.

Po rozważeniu argumentów zgłaszającego Urząd zdecydował uchylić swoje zastrzeżenia w stosunku do następujących usług:

Klasa 35 Usługi reklamowe, marketingowe i promocyjne; Pomoc w prowadzeniu działalności gospodarczej, zarządzanie i administrowanie działalnością gospodarczą; Analizy i badania dotyczące działalności gospodarczej, usługi informacyjne w zakresie działalności gospodarczej.

Klasa 42 Usługi w zakresie technologii informacyjnych; Usługi projektowania; Testowanie, stwierdzanie autentyczności i kontrola jakości; Usługi naukowe i technologiczne.

Zastrzeżenia zostają podtrzymane w stosunku do pozostałych usług.

Na podstawie art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE nie są rejestrowane „znaki towarowe, które składają się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć w obrocie do oznaczania rodzaju, jakości, ilości, przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego lub czasu produkcji towaru lub świadczenia usługi, lub innych właściwości towarów lub usług”.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem każda z podstaw odmowy rejestracji wymieniona w art. 7 ust. 1 RZTUE jest niezależna i wymaga odrębnego zbadania. Ponadto wspomniane podstawy odmowy rejestracji należy interpretować w świetle interesu publicznego, leżącego u źródła każdej z nich. Interes publiczny brany pod uwagę musi odzwierciedlać różne względy, zgodnie z daną podstawą odmowy rejestracji (wyrok z dnia 16/09/2004 C‑329/02 P ‘SAT.1’, pkt 25).

Zakazując rejestracji jako znaków towarowych Unii Europejskiej oznaczeń lub wskazówek, art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE

ma na celu interes publiczny, zgodnie z którym opisowe oznaczenia lub wskazówki odnoszące się do właściwości towarów lub usług, których dotyczy zgłoszenie rejestracyjne, mogą być wykorzystywane przez wszystkich. Przepis ten odpowiednio zapobiega zastrzeganiu takich oznaczeń i wskazówek tylko przez jedno przedsiębiorstwo ze względu na to, że zostały zarejestrowane jako znaki towarowe.

(Zob. wyrok z dnia 23/10/2003 C‑191/01 P ‘Wrigley’, pkt 31.)

„Oznaczenia lub wskazówki, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. c) [RZTUE], to takie oznaczenia lub wskazówki, które mogą służyć w normalnym użyciu z punktu widzenia docelowego kręgu odbiorców do oznaczenia, bezpośrednio lub poprzez odniesienie do jednej z istotnych właściwości, towarów lub usług, dla których wniesiono o rejestrację” (wyrok z dnia 26/11/2003 T‑222/02 ‘ROBOTUNITS’, pkt 34).

Punkt 1

Zgłaszający podnosi, że aby stwierdzić, że dany znak jest opisowy, musi służyć do opisania w sposób konkretny, nieogólny i obiektywny podstawowych cech danych towarów i usług. Zdaniem zgłaszającego oznaczenie SUPERPOLISA jest natomiast terminem abstrakcyjnym, określającym zgłoszone usługi ogólnie a nie wskazujące czego konkretnie miałyby one dotyczyć. Zdaniem zgłaszającego jest to jedynie oznaczenie sugerujące, lecz nie informacyjne, w związku z czym odpowiedni krąg konsumentów nie będzie w stanie zidentyfikować konkretnych usług z zakresu wskazanych klas, do których znak się odnosi.

Urząd zgadza się ze stwierdzeniami zgłaszającego, że omawiane oznaczenie nie cechuje się bezpośrednim i obiektywnym charakterem opisowym w odniesieniu do niektórych zgłoszonych usług, a mianowicie:

Klasa 35 Usługi reklamowe, marketingowe i promocyjne; Pomoc w prowadzeniu działalności gospodarczej, zarządzanie i administrowanie działalnością gospodarczą; Analizy i badania dotyczące działalności gospodarczej, usługi informacyjne w zakresie działalności gospodarczej.

Klasa 42 Usługi w zakresie technologii informacyjnych; Usługi projektowania; Testowanie, stwierdzanie autentyczności i kontrola jakości; Usługi naukowe i technologiczne.

Jednocześnie Urząd podtrzymuje swoje zdanie, że w odniesieniu do następujących usług:

Klasa 35 Usługi w zakresie handlu i usługi informacyjne dla konsumentów.

(Class 35 Commercial trading and consumer information services)

znak nadal, zdaniem Urzędu posiada charakter opisowy, gdyż element słowny znaku SUPERPOLISA, rozpatrywany jako całość, natychmiast i bez konieczności dalszych refleksji informuje docelowy krąg odbiorców, iż objęte zgłoszeniem usługi są usługami w zakresie handlu i usługami informacyjnymi dla konsumentów, których przedmiotem są polisy. Tym samym omawiane oznaczenie przekazuje oczywiste i bezpośrednie informacje dotyczące przedmiotu omawianych usług.

Punkt 2

Zgłaszający jest zdania, że opisowość oznaczenia nie stanowi samodzielnej przesłanki wyłączającej rejestrację, i w razie stwierdzenia opisowości znaku, który zarazem cechuje się zdolnością odróżniającą powinien on zostać zarejestrowany.

Urząd nie może zgodzić się z powyższym stwierdzeniem zgłaszającego. Podkreślić należy, że Art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE stwierdza expressis verbis, że opisowość danego oznaczenia stanowi wystarczającą i samodzielną przesłankę wyłączającą rejestrację. Tym samym w wypadku stwierdzenia opisowości danego znaku, nie może on zostać zarejestrowany.

Ponadto, zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości, znak składający się z terminów ogólnych, które informują docelowy krąg odbiorców o cechach określonych towarów lub usług, jest jednocześnie pozbawiony odróżniającego charakteru w stosunku do tych samych towarów lub usług (wyrok z dnia 19/09/2002 C‑104/00 P 'DKV', pkt 21). Powyższa zasada znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie.

Punkt 3

Zgłaszający zwraca uwagę, że dla ustalenia charakteru odróżniającego danego oznaczenia nie jest konieczne stwierdzenie, że oznaczenie to jest oryginalne lub fantazyjne. Jednocześnie, zdaniem zgłaszającego, Urząd nie przywiązał wystarczającej wagi do strony graficznej zgłoszonego znaku.

Urząd zgadza się w tym punkcie ze zgłaszającym. Jednocześnie podkreśla, że w swoim piśmie z dnia 05/05/2016 nie kwestionuje omawianego oznaczenia z powodu braku oryginalności czy fantazyjności, a z powodu charakteru opisowego tego oznaczenia. Należy podkreślić, że brak odróżniającego charakteru nie może wynikać jedynie ze stwierdzenia, że omawiany znak pozbawiony jest dodatkowego elementu fantazyjnego lub nie sprawia wrażenia niezwykłego lub zaskakującego (wyrok Sądu z dnia 5 kwietnia 2001 r. w sprawie T-87/00, Bank für Arbeit und Wirtschaft AG / OHIM, EASYBANK, Rec. str. II-1259, pkt 39).

Dodatkowo zgłaszający jest zdania, że znak posiada wyraźne cechy odróżniające. Tymczasem zawarte w znaku elementy graficzne ograniczają się do zastosowania kolorowej czcionki na jednolitym tle. Przede wszystkim zauważyć należy, że opisowe wyrażenie SUPERPOLISA zapisane zostało przy użyciu standardowych czcionek; jest też powszechnie spotykane w obrocie handlowym, że określenia opisowe składające się na znak zapisywane są za pomocą kolorowych liter lub na kolorowym tle. Zatem przedstawienie terminów opisowych za pomocą kolorowych czcionek lub czcionek umieszczonych na kolorowym tle, z użyciem standardowych ornamentów lub innych elementów graficznych nie posiadających charakteru odróżniającego, nie może nadać znakowi charakteru odróżniającego. Przykładami znaków podobnych do omawianego, które zostały odrzucone przez Urząd są m. in. znaki: BEST BUY (wyrok Sądu w sprawie T-122/01; CTM 1166164) lub ALTA QUALITA (decyzja Izby Odwoławczej nr R1155- 2004; CTM3593316).

Punkt 4

Zgłaszający zwraca uwagę, że podobne oznaczenia zostały już przez Urząd zaakceptowane w odniesieniu do usług z klasy 35.

W odniesieniu do argumentu zgłaszającego, zgodnie z którym Urząd zaakceptował w przeszłości znaki towarowe podobne do obecnie omawianego, wystarczającym jest stwierdzenie, że zgodnie z ustalonym orzecznictwem, decyzje dotyczące rejestracji danego znaku jako wspólnotowego znaku towarowego podejmowane są w wykonaniu nadanych Urzędowi uprawnień i nie zależą od swobodnej decyzji Urzędu. Tym samym, zdolność rejestracyjna danego znaku jako wspólnotowego znaku towarowego musi być oceniana wyłącznie na podstawie rozporządzenia, interpretowanego zgodnie z orzecznictwem wspólnotowym, a nie na podstawie uprzedniej praktyki Urzędu (wyrok Sądu z dnia 15 września 2005 r. w sprawie C-37/03P, BioID AG/OHIM, BioID, Rec. str. I-7975, pkt 47 oraz wyrok Sądu z dnia 9 października 2002 r. w sprawie T‑36/01, Glaverbel/OHIM, powierzchnia szklanej płytki, Rec. str. II‑3887, pkt 35).

Dodatkowo należy podkreślić, że znaki, na rejestrację których powołuje się zgłaszający dotyczą innych usług, niż usługi wskazane w omawianej sprawie, mimo że są to usługi należące do tej samej klasy. Ich odmienny charakter powoduje jednak, że Urząd zobowiązany jest zakwestionować oznaczający je znak, jako posiadający w stosunku do nich charakter opisowy.

Z przyczyn opisanych powyżej i zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) i art. 7 ust. 2 RZTUE, zgłoszenie znaku towarowego Unii Europejskiej Nr 015343511  - superpolisa zostaje odrzucone w stosunku do następujących usług:

Klasa 35 Usługi w zakresie handlu i usługi informacyjne dla konsumentów.

(Class 35 Commercial trading and consumer information services)

Dla pozostałych usług zgłoszenie będzie dopuszczone do publikacji.

Na mocy art. 59 RZTUE zgłaszający ma prawo do wniesienia odwołania od niniejszej decyzji. Na mocy art. 60 ust. 1 RZTUE odwołanie wnosi się na piśmie do Urzędu, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia decyzji, której odwołanie dotyczy. Ponadto w terminie czterech miesięcy od tego samego dnia wnosi się pisemne stanowisko przedstawiające podstawy odwołania. Odwołanie uważa się za wniesione z chwilą uiszczenia opłaty za odwołanie w wysokości 720 EUR.

Marcin MORAWSKI