Decyzja o odmowie udzielenia rejestracji znaku towarowego Unii Europejskiej zgodnie z art. 7 rozporządzenia w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej („RZTUE”) oraz zasadą 11 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej („RWZTUE”)

Alicante, 16/01/2017

MACHYŃSKI RUSZKIEWICZ I PARTNERZY ADWOKACI I RADCOWIE PRAWNI SP.P. ul. F. Ratajczaka 42/13 61-816 Poznań POLONIA

Nr zgłoszenia:	015546708
Nr referencyjny zgłaszającego:
Znak towarowy:	Window-Sill
Rodzaj znaku:	Znak graficzny
Zgłaszający:	Paweł Jurgas ul. Tysiąclecia 10 64-300 Nowy Tomyśl POLONIA

Zawiadomieniem z dnia 11/08/2016 r. o podstawach odmowy udzielenia rejestracji Urząd stwierdził na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b), c) i g) oraz art. 7 ust. 2 RZTUE, że zgłoszony znak ma charakter opisowy i jest pozbawiony jakiegokolwiek charakteru odróżniającego ze względów przedstawionych poniżej.

Badanie zgłoszonego znaku wykazało, że nie spełnia on warunków do uzyskania rejestracji ze względów wymienionych w art. 7 ust. 1 lit. b), c) i g) oraz art. 7 ust. 2 RZTUE.

Zgłoszony znak zawiera słowa WINDOW-SILL, zawiera następującą reprezentację:

i jest uznany za niedopuszczalny dla następujących towarów:

6 Metalowe drzwi, bramy, okna i osłony okienne; Drobne wyroby metalowe; Metalowe parapety okienne.

19 Niemetalowe drzwi, bramy, okna i osłony okienne; Progi i parapety z materiałów niemetalowych; Parapety okienne (Niemetalowe -).

20 Elementy meblowe; Fronty do szaf i szafek; Blaty [części mebli]; Fronty szuflad.

Charakter odróżniający i opisowy znaku towarowego należy oceniać, z jednej strony, w odniesieniu do towarów lub usług, dla których wystąpiono o rejestrację, a z drugiej strony, przez pryzmat postrzegania docelowego kręgu odbiorców tego oznaczenia, składającego się z konsumentów tych towarów i usług (wyrok z dnia 27/11/2003 T‑348/02 'Quick', pkt 29).

Należy również wziąć pod uwagę fakt, że w zależności od danej kategorii towarów lub usług poziom uwagi przeciętnego konsumenta może się różnić (wyrok z dnia 22/06/1999 C‑342/97 ‘Lloyd Schuhfabrik Meyer’, pkt 26).

Ponadto podczas oceny charakteru odróżniającego znaku towarowego składającego się z połączenia kilku elementów, znak należy rozpatrywać w całości. Niemniej jednak nie wyklucza to uprzedniego zbadania każdego z poszczególnych elementów, z których znak jest złożony (wyrok z dnia 09/07/2003 T‑234/01 ‘Stihl’, pkt 32).

W obecnym przypadku zakwestionowane towary i usługi objęte zgłoszonym znakiem są towarami i usługami specjalistycznymi i są przeznaczone zarówno dla przeciętnych użytkowników, jak i specjalistów. Ze względu na ich charakter poziom uwagi grupy docelowej będzie co najmniej na poziomie przeciętnego, stosunkowo dobrze poinformowanego, spostrzegawczego i rozsądnego użytkownika. Ponadto ponieważ znak WINDOW-SILL zawiera słowa z języka angielskiego, właściwa grupa docelowa, w odniesieniu do której należy ocenić bezwzględne podstawy odmowy rejestracji, obejmuje anglojęzycznych konsumentów pochodzących z Unii (wyrok z dnia 22/06/1999 C‑342/97, w sprawie 'Lloyd Schuhfabrik Meyer', pkt 26; i wyrok z dnia 27/11/2003 T‑348/02 'Quick', pkt 30).

Omawiany znak towarowy składa się ze słów o następującym znaczeniu:

WINDOW SILL parapet (okienny)

Definicja ze słownika angielsko-polskiego www.diki.pl , dostęp dnia 11/08/2016.

Właściwy użytkownik zrozumie te słowa jako wyrażenie o określonym znaczeniu: parapet okienny.

1. Charakter opisowy znaku

W celu dokonania oceny opisowego charakteru znaku towarowego konieczne jest sprawdzenie, czy z punktu widzenia docelowego kręgu odbiorców istnieje wystarczająco bezpośredni i konkretny związek między oznaczeniem a towarami lub usługami, dla których złożono wniosek o rejestrację (wyrok z dnia 20/07/2004 T‑311/02 'LIMO', pkt 30).

Element słowny znaku WINDOW-SILL, rozpatrywany jako całość, natychmiast i bez konieczności dalszych refleksji informuje docelowy krąg odbiorców, iż objęte zgłoszeniem towary są parapetami lub ich elementami.

W związku z powyższym zgłoszony znak składa się zasadniczo z wyrażenia, które, pomimo pewnych stylizowanych elementów, przekazuje oczywiste i bezpośrednie informacje dotyczące rodzaju i przeznaczenia omawianych towarów.

Wynika z tego, iż związek między słowami WINDOW-SILL zawartymi w znaku oraz towarami, w odniesieniu do których wystąpiono o rejestrację, jest wystarczająco konkretny i bezpośredni, aby znalazła zastosowanie bezwzględna podstawa odmowy rejestracji, wskazana w art. 7 ust. 1 lit. c) oraz art. 7 ust. 2 RZTUE.

2. Brak charakteru odróżniającego

Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości, znak składający się z terminów ogólnych, które informują docelowy krąg odbiorców o cechach określonych towarów lub usług, jest jednocześnie pozbawiony odróżniającego charakteru w stosunku do tych samych towarów lub usług (wyrok z dnia 19/09/2002 C‑104/00 P 'DKV', pkt 21). Powyższa zasada znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie.

Biorąc od uwagę okoliczność, iż znak ma wyraźnie znaczenie o charakterze opisowym w odniesieniu do towarów, właściwy krąg odbiorców będzie postrzegał ten znak pod względem opisowym, a nie jako wskazanie pochodzenia od określonego przedsiębiorcy.

Zgłoszony znak zawiera co prawda pewne elementy graficzne, które nadają mu pewien stopień stylizacji, niemniej jednak należy stwierdzić, że elementy te są tak nieznaczące, że nie nadają w żaden sposób charakteru odróżniającego zgłoszonemu znakowi jako całości. Wspomniane elementy nie posiadają żadnej cechy, w szczególności w odniesieniu do sposobu w jaki zostały połączone, pozwalającej zgłoszonemu znakowi na pełnienie jego podstawowej funkcji w stosunku do towarów i usług objętych zgłoszeniem (wyrok z dnia 15/09/2005 C‑37/03 P 'BioID', pkt 74).

W związku z powyższym zgłoszony znak rozpatrywany jako całość nie posiada charakteru odróżniającego w stopniu wymaganym w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. b) oraz art. 7 ust. 2 RZTUE, w odniesieniu do towarów, w stosunku do których wystąpiono o rejestrację.

3. Charakter wprowadzający w błąd

Zgłaszany znak towarowy zawiera oznaczenie WINDOW SILL oraz obejmuje między innymi następujące towary:

6 Metalowe drzwi, bramy.

19 Niemetalowe drzwi, bramy.

20 Elementy meblowe; Fronty do szaf i szafek; Blaty [części mebli]; Fronty szuflad.

Art. 7 ust. 1 lit. g) RZTUE należy interpretować w ten sposób, że stanowi przeszkodę rejestracyjną znaku w przypadku, gdy oznaczenia lub wskazówki, z których znak ten się składa, mogą wprowadzić w błąd opinię publiczną na przykład co do charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego towarów lub usług.

Słowo WINDOW-SILL oznacza w języku parapet. Zdaniem Urzędu, oznaczenie to umieszczone na tych towarach może wprowadzić konsumenta w błąd.

Istnieje bowiem ryzyko, iż w zetknięciu z określeniem „WINDOW-SILL”, konsument mylnie odbierze przekaz zawarty w oznaczeniu. Określenie wymienionych towarów tym terminem może wywołać u odbiorców przeświadczenie, że oznaczone nim towary są parapetami lub ich częściami, podczas gdy żaden z wymienionych towarów nim nie jest. Przeciętny odbiorca może zostać wprowadzony w błąd, bowiem może dokonać nieprawidłowej interpretacji, wyciągając z niej nieprawdziwe wnioski, co do właściwości towaru, jaki jest nim oznaczony.

Urząd jest zdania, iż oznaczenie „WINDOW-SILL” jest mylące w odniesieniu do wymienionych towarów, gdyż wywołuje fałszywe wyobrażenie przeciętnego odbiorcy co do ich rodzaju. Jest to spowodowane faktem, iż konsument (który będzie postrzegał oznaczenie jako wskazówkę o charakterze opisowym, a nie jako wskazanie pochodzenia od określonego przedsiębiorcy) może zainteresować się omawianymi towarami ze względu na właściwości, których tak naprawdę nie posiadają. Taki znak mógłby więc wprowadzać odbiorców w błąd (decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej z dnia 23/01/2002 R 789/2001-03 'TITAN', pkt 29). Z tego wynika, że znak towarowy musi zostać odrzucony na mocy art. 7 ust. 1 (g) oraz art. 7 ust. 2. RZTUE.

Ewentualne uwagi co do stwierdzonych przeszkód uzyskania rejestracji należy wnieść w terminie dwóch miesięcy od dnia wydania niniejszego zawiadomienia. W przypadku braku uwag zgłoszenie zostanie odrzucone.

W dniu 28/10/2016 zgłaszający przedstawił swoje uwagi, przytaczając następujące argumenty:

1. Zgłaszający jest zdania, że nie można odrzucić wniosku o rejestrację znaku, jeśli znak ten nabył wtórną zdolność odróżniającą.

2. Zgłaszający zwraca uwagę, że Urząd zmarginalizował elementy graficzne znaku oraz zastosowaną czcionkę.

3. Zgłaszający jest zdania, że wyrażenie „windowsill” oznacza parapet okienny podczas, gdy zgłoszone towary obejmują również inne towary. Dodatkowo, zgłaszający jest zdania, że odpowiedni krąg nie pomyli części zgłoszonych towarów, niebędącej parapetami okiennymi z tymi parapetami, więc w stosunku do tych towarów oznaczenie nie będzie miało charakteru wprowadzającego w błąd.

Zgodnie z art. 75 RZTUE Urząd podejmuje decyzję opartą na argumentach lub dowodach, do których zgłaszający miał okazję się odnieść.

Zgłaszający zwrócił się o przyznanie mu możliwości zgłoszenia modyfikacji zgłoszonego oznaczenia. Niestety, Urząd nie może udzielić zgłaszającemu takiej możliwości, gdyż po zgłoszeniu wniosku o rejestrację danego oznaczenia możliwe jest wyłącznie sprostowanie oczywistych pomyłek, natomiast wszelkie wykraczające poza ten zakres modyfikacje znaku nie są dopuszczalne. Tym samym Urząd nie może uwzględnić tego wniosku.

Po rozważeniu argumentów zgłaszającego Urząd zdecydował uchylić swoje zastrzeżenia w stosunku do następujących towarów:

6 Metalowe drzwi, bramy, okna i osłony okienne; Drobne wyroby metalowe.

19 Niemetalowe drzwi, bramy, okna i osłony okienne; Progi z materiałów niemetalowych.

20 Fronty do szaf i szafek; Fronty szuflad.

Zastrzeżenia zostają podtrzymane w stosunku do pozostałych towarów.

Na podstawie art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE nie są rejestrowane „znaki towarowe, które składają się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć w obrocie do oznaczania rodzaju, jakości, ilości, przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego lub czasu produkcji towaru lub świadczenia usługi, lub innych właściwości towarów lub usług”.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem każda z podstaw odmowy rejestracji wymieniona w art. 7 ust. 1 RZTUE jest niezależna i wymaga odrębnego zbadania. Ponadto wspomniane podstawy odmowy rejestracji należy interpretować w świetle interesu publicznego, leżącego u źródła każdej z nich. Interes publiczny brany pod uwagę musi odzwierciedlać różne względy, zgodnie z daną podstawą odmowy rejestracji (wyrok z dnia 16/09/2004 C‑329/02 P ‘SAT.1’, pkt 25).

Zakazując rejestracji jako znaków towarowych Unii Europejskiej oznaczeń lub wskazówek, art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE

ma na celu interes publiczny, zgodnie z którym opisowe oznaczenia lub wskazówki odnoszące się do właściwości towarów lub usług, których dotyczy zgłoszenie rejestracyjne, mogą być wykorzystywane przez wszystkich. Przepis ten odpowiednio zapobiega zastrzeganiu takich oznaczeń i wskazówek tylko przez jedno przedsiębiorstwo ze względu na to, że zostały zarejestrowane jako znaki towarowe.

(Zob. wyrok z dnia 23/10/2003 C‑191/01 P ‘Wrigley’, pkt 31.)

„Oznaczenia lub wskazówki, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. c) [RZTUE], to takie oznaczenia lub wskazówki, które mogą służyć w normalnym użyciu z punktu widzenia docelowego kręgu odbiorców do oznaczenia, bezpośrednio lub poprzez odniesienie do jednej z istotnych właściwości, towarów lub usług, dla których wniesiono o rejestrację” (wyrok z dnia 26/11/2003 T‑222/02 ‘ROBOTUNITS’, pkt 34).

Punkt 1

Zgłaszający jest zdania, że nie można odrzucić wniosku o rejestrację znaku, jeśli znak ten nabył wtórną zdolność odróżniającą.

Urząd zasadniczo zgadza się w tym względzie ze zgłaszającym. Należy jednak stwierdzić, że twierdzenia zgłaszającego, że zgłaszający jest obecny na rynku od wielu lat, a jego towary oznaczone zgłoszonym oznaczeniem są stosunkowo dobrze rozpoznawalne w obrocie są niewystarczające do stwierdzenia, że omawiane oznaczenie nabyło charakteru odróżniającego.

Zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia w sprawie znaku towarowego UE, bezwzględnych podstaw odmowy rejestracji zawartych w art. 7 ust. 1 lit. b)–d) tego rozporządzenia nie uwzględnia się, jeżeli w następstwie używania znak towarowy uzyskał charakter odróżniający dla towarów lub usług, dla których występuje się o rejestrację. Fakt, że oznaczenie, które tworzy dany znak towarowy, rzeczywiście postrzegane jest przez właściwy krąg odbiorców jako wskazówka pochodzenia handlowego towaru lub usługi, stanowi w świetle art. 7 ust. 3 wynik starań zgłaszającego znak towarowy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Okoliczność ta uzasadnia odejście od rozważań dotyczących potrzeb interesu publicznego, które leżą u źródła przepisów art. 7 ust. 1 lit. b)–d), i które wymagają, aby określone w tych przepisach oznaczenia mogły być swobodnie używane przez wszystkich w celu uniknięcia uzyskania niedozwolonej przewagi konkurencyjnej przez pojedynczego uczestnika obrotu gospodarczego (wyrok Sądu z dnia 10 listopada 2004 r. w sprawie T-396/02, August Storck KG / OHIM, kształt cukierka, Rec. Str. II-3821, pkt 55).

Po pierwsze, z orzecznictwa wynika, że uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania znaku towarowego wymaga, aby przynajmniej znaczna część właściwego kręgu odbiorców rozpoznawała, z uwagi na znak towarowy, dane towary lub usługi jako pochodzące z określonego przedsiębiorstwa. Okoliczności, na podstawie których uznaje się spełnienie wymogu uzyskania charakteru odróżniającego w następstwie używania, nie mogą jednakże zostać stwierdzone jedynie na podstawie ogólnych i abstrakcyjnych danych, takich jak określony udział procentowy (wyrok Trybunału z dnia 4 maja 1999 r. w sprawach połączonych C-108/97 i C-109/97 Windsurfing Chiemsee, Rec. str. I‑2779, pkt 52, oraz wyrok Sądu z dnia 10 listopada 2004 r. w sprawie T-396/02, August Storck KG/OHIM, kształt cukierka, Rec. str. II-3821, pkt 56).

Po drugie, dla dopuszczenia rejestracji znaku towarowego na podstawie art. 7 ust. 3, uzyskany przez znak towarowy w następstwie używania charakter odróżniający musi zostać wykazany w tej części Unii Europejskiej, w której znak ten pozbawiony jest charakteru odróżniającego na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b)–d) rozporządzenia (wyrok Sądu z dnia 10 listopada 2004 r. w sprawie T-396/02, August Storck KG/OHIM, kształt cukierka, Rec. str. II-3821, pkt 57).

Po trzecie, dla ustalenia czy dany znak posiada czy też nie posiada wtórnej zdolności odróżniającej należy wziąć pod uwagę między innymi następujące czynniki: udział rynkowy danej marki, intensywność użycia marki, jej zasięg geograficzny, długotrwałość jej wykorzystania, wysokość środków zainwestowanych przez dane przedsiębiorstwo w promocję marki, procentową ilość odpowiedniego kręgu odbiorców, która dzięki marce identyfikuje towary jako pochodzące od określonego przedsiębiorcy, a także deklaracje wydane przez izby handlowe i przemysłowe lub inne organizacje zawodowe. Jeżeli, na podstawie tych danych, odpowiedni krąg odbiorców, lub co najmniej jego znacząca część, dokona, dzięki istnieniu znaku towarowego, identyfikacji towarów jako pochodzących od określonego przedsiębiorcy, należy stwierdzić, że wymóg niezbędny aby można było zarejestrować znak towarowy na podstawie artykułu 7 ust. 3 został spełniony (wyrok Sądu z dnia 10 listopada 2004 r. w sprawie T-396/02, August Storck KG/OHIM, kształt cukierka, Rec. str. II-3821, pkt 58 oraz wyrok Trybunału z dnia 22 czerwca 2006 r. w sprawie C-25/05P, August Storck KG/OHIM, kształt papierka od cukierka, Rec. str. I-5719, pkt 75).

Po czwarte, zgodnie z orzecznictwem, charakter odróżniający znaku towarowego, włączając w to charakter odróżniający uzyskany w następstwie używania, należy oceniać w odniesieniu do towarów lub usług, dla których znak towarowy został zgłoszony, jak również z uwzględnieniem sposobu, w jaki przeciętny konsument, właściwie poinformowany oraz dostatecznie uważny i rozsądny postrzega omawianą kategorię towarów lub usług (wyrok Trybunału z dnia 18 czerwca 2002 r. w sprawie C-299/99, Philips, Rec. str. I-5475, pkt 63 oraz wyrok Sądu z dnia 10 listopada 2004 r. w sprawie T-396/02, August Storck KG / OHIM, kształt cukierka, Rec. str. II-3821, pkt 59).

Po piąte, również zgodnie z orzecznictwem, charakter odróżniający znaku towarowego uzyskany w następstwie używania, należy oceniać w odniesieniu do zgłoszonego znaku a nie w odniesieniu do jego znacząco odmiennego wariantu.

W omawianej sprawie należy podkreślić, że zgłaszający nie przedstawił jakichkolwiek dowodów nabycia przez omawiane oznaczenie wtórnego charakteru odróżniającego. tym samym Urząd nie może stwierdzić, że zgłoszony znak nabył wtórną zdolność odróżniającą. W związku z tym ten argument zgłaszającego nie może zostać uwzgledniony.

Punkt 2

Zgłaszający zwraca uwagę, że Urząd zmarginalizował elementy graficzne znaku oraz zastosowaną czcionkę.

Zgłaszający jest zdania, że znak posiada wyraźne cechy odróżniające. Tymczasem zawarte w znaku elementy graficzne ograniczają się do zastosowania typowej czcionki oraz zakrzywionej kreski. W opinii Urzędu brak jest tutaj niezbędnej dozy fantazyjności, umożliwiającej uznanie zgłoszonego znaku za posiadający charakter odróżniający. Przede wszystkim zauważyć należy, że wyrazy „WINDOW-SILL” zapisane zostały przy użyciu standardowych czcionek; jest też powszechnie spotykane w obrocie handlowym, że określenia opisowe składające się na znak zapisywane są wraz z różnymi prostymi elementami graficznymi. Zatem przedstawienie terminów opisowych za pomocą typowych czcionek, z użyciem standardowych ornamentów lub innych elementów graficznych nieposiadających charakteru odróżniającego, nie może nadać znakowi charakteru odróżniającego. Przykładami znaków podobnych do omawianego, które zostały odrzucone przez Urząd są m. in. znaki: BEST BUY (wyrok Sądu w sprawie T-122/01; CTM 1166164) lub ALTA QUALITA (decyzja Izby Odwoławczej nr R1155- 2004; CTM3593316). Zgłaszający jest również zdania, że wstawienie dywizu pomiędzy wyrazami „window” oraz „sill” powoduje powstanie nowego, oryginalnego oznaczenia. Urząd nie może zgodzić się z tym wyjaśnieniem. Zdaniem Urzędu wprowadzone zmiany są zbyt znikome, aby odpowiedni krąg konsumentów odczytał omawiane oznaczenie w inny sposób niż wskazano w piśmie Urzędu z dnia 11/08/2016.

Punkt 3

Zgłaszający jest zdania, że wyrażenie „windowsill” oznacza parapet okienny podczas, gdy zgłoszone towary obejmują również inne towary. Dodatkowo, zgłaszający jest zdania, że odpowiedni krąg nie pomyli części zgłoszonych towarów, niebędącej parapetami okiennymi z tymi parapetami, więc w stosunku do tych towarów oznaczenie nie będzie miało charakteru wprowadzającego w błąd.

Urząd zgadza się w tym zakresie ze zgłaszającym. W związku z faktem, że nie jest prawdopodobne, aby nabywca parapetu pomylił go z drzwiami, bramami i frontami szuflad, Urząd zdecydował uchylić swoje zastrzeżenia w stosunku do następujących towarów:

6 Metalowe drzwi, bramy, okna i osłony okienne; Drobne wyroby metalowe;

19 Niemetalowe drzwi, bramy, okna i osłony okienne; Progi z materiałów niemetalowych

20 Fronty do szaf i szafek; Fronty szuflad.

Jednocześnie Urząd podtrzymuje swoje spostrzeżenie, że towary takie jak blaty, jeśli oznaczone nazwą „WINDOW-SILL” nadal mogą wprowadzać konsumentów w błąd co do tego czym w rzeczywistości są. Tym samym w pozostałym zakresie Urząd podtrzymuje swój sprzeciw.

Z przyczyn opisanych powyżej i zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) i art. 7 ust. 2 RZTUE, zgłoszenie znaku towarowego Unii Europejskiej Nr 15546708 zostaje odrzucone w stosunku do następujących towarów:

6 Metalowe parapety okienne.

19 Parapety z materiałów niemetalowych; Parapety okienne (Niemetalowe -).

20 Elementy meblowe; Blaty [części mebli].

Dla pozostałych towarów zgłoszenie będzie dopuszczone do publikacji.

Na mocy art. 59 RZTUE zgłaszający ma prawo do wniesienia odwołania od niniejszej decyzji. Na mocy art. 60 ust. 1 RZTUE odwołanie wnosi się na piśmie do Urzędu, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia decyzji, której odwołanie dotyczy. Ponadto w terminie czterech miesięcy od tego samego dnia wnosi się pisemne stanowisko przedstawiające podstawy odwołania. Odwołanie uważa się za wniesione z chwilą uiszczenia opłaty za odwołanie w wysokości 720 EUR.

Marcin MORAWSKI