Decyzja o odmowie udzielenia rejestracji znaku towarowego Unii Europejskiej zgodnie z art. 7 rozporządzenia w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej („RZTUE”) oraz zasadą 11 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej („RWZTUE”)

Alicante, 04/07/2017

Chrystian Przybylski ul. 10 Lutego 3/3 90-303 Łódź POLONIA

Nr zgłoszenia:	016470601
Nr referencyjny zgłaszającego:	47/1844/EUTM/2017
Znak towarowy:
Rodzaj znaku:	Znak graficzny
Zgłaszający:	Paul O. Davis On Target Challenge Inc. 15312 Spencerville Court, Suite 100 Burtonsville Maryland MD 20866 ESTADOS UNIDOS (DE AMÉRICA)

Zawiadomieniem z dnia 13/04/2017 r. o podstawach odmowy udzielenia rejestracji Urząd stwierdził na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 2 RZTUE, że zgłoszony znak ma charakter opisowy i jest pozbawiony jakiegokolwiek charakteru odróżniającego ze względów przedstawionych w załączonym piśmie.

W dniu 02/06/2017 zgłaszający przedstawił swoje uwagi, przytaczając następujące argumenty:

1. Zgłoszenie posiada wtórny charakter odróżniający gdyż „FIREFIGHTER COMBAT CHALLENGE” to legendarna marka zawodów strażackich organizowanych na świecie od ponad 25 lat według regulaminu i zasad zgłaszającego.

2. Zgłaszający opracował autorską koncepcję i regulamin zawodów. Regulamin w wersji angielskiej i polskiej został przedstawiony w załączniku.

3. Nazwa zawodów, ich koncepcja, regulamin i logo są własnością intelektualną zgłaszającego, która nie może być wykorzystywana bez jego zgody.

4. Oznaczenie „FIREFIGHTER COMBAT CHALLENGE” było chronione w Stanach Zjednoczonych. Zawody strażackie organizowane pod nazwą „FIREFIGHTER COMBAT CHALLENGE”, są jedyną tego typu imprezą organizowaną na terenie Stanów Zjednoczonych.

5. Na terenie Europy, zawody „FIREFIGHTER COMBAT CHALLENGE” są organizowane od 11 lat. Kraje, które organizowały zawody to: Niemcy, Słowenia, Francja, Czechy, Polska, Portugalia, Belgia i Austria. Zgłaszający dołączył graficzne przedstawienia oznaczenia „FIREFIGHTER COMBAT CHALLENGE” oraz plakaty zawodów używane na terenie Unii Europejskiej.

6. Urząd nie ocenił zgłoszenia, jako całości, gdyż nie wziął pod uwagę elementów graficznych znaku. Postać graficzna zgłoszonego znaku oceniana, jako całość odznacza się wysokim poziomem charakteru odróżniającego.

Zgodnie z art. 75 RZTUE Urząd podejmuje decyzję opartą na argumentach lub dowodach, do których zgłaszający miał okazję się odnieść.

Po rozważeniu argumentów zgłaszającego, Urząd zdecydował podtrzymać zastrzeżenia odnośnie do zdolności rejestracyjnej zgłoszonego znaku.

Na podstawie art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE nie są rejestrowane „znaki towarowe, które składają się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć w obrocie do oznaczania rodzaju, jakości, ilości, przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego lub czasu produkcji towaru lub świadczenia usługi, lub innych właściwości towarów lub usług”.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem każda z podstaw odmowy rejestracji wymieniona w art. 7 ust. 1 RZTUE jest niezależna i wymaga odrębnego zbadania. Ponadto wspomniane podstawy odmowy rejestracji należy interpretować w świetle interesu publicznego, leżącego u źródła każdej z nich. Interes publiczny brany pod uwagę musi odzwierciedlać różne względy, zgodnie z daną podstawą odmowy rejestracji (wyrok z dnia 16/09/2004 C‑329/02 P ‘SAT.1’, pkt 25).

Zakazując rejestracji jako wspólnotowych znaków towarowych oznaczeń lub wskazówek, art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE ma na celu interes publiczny, zgodnie z którym opisowe oznaczenia lub wskazówki odnoszące się do właściwości towarów lub usług, których dotyczy zgłoszenie rejestracyjne, mogą być wykorzystywane przez wszystkich. Przepis ten odpowiednio zapobiega zastrzeganiu takich oznaczeń i wskazówek tylko przez jedno przedsiębiorstwo ze względu na to, że zostały zarejestrowane jako znaki towarowe (wyrok z dnia 23/10/2003 C‑191/01 P ‘Wrigley’, pkt 31.).

Znakami, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. b) RZTUE, są w szczególności takie znaki, które nie pozwalają danemu kręgowi odbiorców na „dokonanie przy następnym zakupie omawianych towarów lub usług tego samego wyboru, jeżeli doświadczenie okazało się pozytywne, lub też odmiennego wyboru, jeśli było ono negatywne” (wyrok z dnia 27/02/2002 T 79/00 ‘LITE’, pkt 26). Ma to miejsce między innymi w przypadku gdy oznaczenia są powszechnie używane w ramach sprzedaży danych towarów lub usług (wyrok z dnia 15/09/2005 T-320/03 ‘LIVE RICHLY’, pkt 65).

Oznaczenie, takie jak np. hasło, spełniające inne funkcje niż funkcja znaku towarowego w klasycznym rozumieniu, „ma odróżniający charakter w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. b) RZTUE jedynie wówczas, gdy może być odbierane jako określające pochodzenie handlowe danych towarów lub usług, tak aby umożliwić właściwemu kręgowi odbiorców odróżnienie bez ryzyka wprowadzenia w błąd, towarów i usług właściciela znaku towarowego od towarów i usług mających inne pochodzenie handlowe” (wyrok z dnia 05/12/2002, T 130/01 ‘REAL PEOPLE, REAL SOLUTIONS’, pkt 20 oraz wyrok z dnia 03/07/2003 T 122/01 ‘BEST BUY’, pkt 21).

Urząd odpowie teraz na uwagi zgłaszającego:

Zgłaszający podnosi, iż zgłoszenie ma wtórny charakter odróżniający. Zgodnie z art. 7 ust. 3 [RZTUE] bezwzględnych podstaw odmowy rejestracji zawartych w art. 7 ust. 1 lit. b)‑d) tego rozporządzenia nie uwzględnia się, jeżeli w następstwie używania znak towarowy uzyskał charakter odróżniający dla towarów lub usług, dla których występuje się o rejestrację. Fakt, że oznaczenie, które tworzy dany znak towarowy, rzeczywiście postrzegane jest przez właściwy krąg odbiorców jako wskazówka pochodzenia handlowego towaru lub usługi, stanowi w świetle art. 7 ust. 3 RZTUE wynik starań zgłaszającego znaku towarowego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Okoliczność ta uzasadnia odejście od rozważań dotyczących potrzeb interesu publicznego, które leżą u źródła przepisów art. 7 ust. 1 lit. b)‑d) [RZTUE] i które wymagają, aby określone w tych przepisach oznaczenia mogły być swobodnie używane przez wszystkich w celu uniknięcia uzyskania niedozwolonej przewagi konkurencyjnej przez pojedynczego uczestnika obrotu gospodarczego ... .

Po pierwsze z orzecznictwa wynika, że uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania znaku towarowego wymaga, aby przynajmniej znaczna część właściwego kręgu odbiorców rozpoznawała z uwagi na znak towarowy dane towary lub usługi jako pochodzące z określonego przedsiębiorstwa. Okoliczności, na podstawie których uznaje się spełnienie wymogu uzyskania charakteru odróżniającego w następstwie używania, nie mogą jednakże zostać stwierdzone jedynie na podstawie ogólnych i abstrakcyjnych danych, takich jak określony udział procentowy … .

Po drugie dla dopuszczenia rejestracji znaku towarowego na podstawie art. 7 ust. 3 RZTUE uzyskany przez znak towarowy w następstwie używania charakter odróżniający musi zostać wykazany w tej części Unii Europejskiej, w której znak ten pozbawiony jest charakteru odróżniającego na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b)‑d) ww. rozporządzenia.

Po trzecie w celu dokonania oceny, czy w konkretnym przypadku znak towarowy uzyskał charakter odróżniający w następstwie używania, należy uwzględnić czynniki takie jak: udział w rynku posiadany przez znak towarowy, intensywność, zasięg geograficzny i okres używania tego znaku, nakłady poniesione przez przedsiębiorstwo na jego promocję, część zainteresowanych kręgów, które rozpoznają towar jako pochodzący z określonego przedsiębiorstwa na podstawie znaku towarowego, jak również oświadczenia izb przemysłowych i handlowych oraz innych stowarzyszeń zawodowych. Jeśli na podstawie tych czynników można stwierdzić, że zainteresowane kręgi lub przynajmniej ich znaczna część rozpoznają towar jako pochodzący z określonego przedsiębiorstwa na podstawie znaku towarowego, to należy wnioskować, że określona w art. 7 ust. 3 RZTUE przesłanka rejestracji znaku towarowego została spełniona.

Po czwarte charakter odróżniający znaku towarowego, włączając w to charakter odróżniający uzyskany w następstwie używania, należy oceniać w odniesieniu do towarów lub usług, dla których znak towarowy został zgłoszony, jak również z uwzględnieniem sposobu, w jaki przeciętny konsument, właściwie poinformowany oraz dostatecznie uważny i rozsądny, postrzega omawianą kategorię towarów lub usług.

(Zob. wyrok z dnia 10/11/2004 T‑396/02 ‘Forme d'un bonbon’, pkt 55-59; wyrok z dnia 04/05/1999 w sprawach połączonych C‑108/97 i C‑109/97 ‘Windsurfing Chiemsee’, pkt 52; wyrok z dnia 22/06/2006 C‑25/05 P ‘Storck’, pkt 75 i wyrok z dnia 18/06/2002 C‑299/99 ‘Philips’, pkt 63.)

Jednakże Urząd nie może zaakceptować zgłoszenia, jako posiadającego wtórną zdolność odróżniającą na podstawie przedstawionych argumentów, z następujących powodów:

- Zgłaszający nie wykazał zasięgu geograficznego znaku. Brak jest dowodów potwierdzających używanie zgłoszenia na terenie, na którym znak jest pozbawiony charakteru odróżniającego. Zgłaszający twierdzi, że znak jest/był używany na terenie Niemiec, Słowenii, Francji, Czech, Polski, Portugalii, Belgii, Austrii i Stanów Zjednoczonych, jednakże właściwa grupa docelowa, w odniesieniu, do której należy ocenić bezwzględne podstawy odmowy rejestracji, obejmuje angielsko - języcznych konsumentów pochodzących z Unii Europejskiej, a mianowicie z Irlandii, Malty i Wielkiej Brytanii.

- Zgłaszający nie przedstawił żadnego dowodu na wydatki na reklamę. Przedstawione przez zgłaszającego opracowania graficzne i plakaty nie wystarczą, do potwierdzenia rzeczywistej sumy wydatków.

- Zgłaszający nie przedstawił sprawozdania z handlu i / lub organizacji konsumenckich potwierdzających sprzedaż towarów i usług pod znakiem towarowym zgłaszającego.

- Zgłaszający nie przedstawił dowodów na to, że docelowy konsument, do którego skierowany jest znak rozpozna go, jako pochodzący od określonego przedsiębiorstwa - brak jest jakichkolwiek badań opinii publicznej.

- Zgłaszający nie przedstawił dowodów potwierdzających, że charakter odróżniający został uzyskany w następstwie używania przed datą zgłoszenia. Zgodnie z wytycznymi Urzędu, dowody muszą zawierać szczegółowe informacje dotyczące okresu (okresów) używania (w tym szczegóły dotyczące jego rozpoczęcia), tak by Urząd mógł upewnić się, iż dowody świadczą o tym, że znak towarowy uzyskał charakter odróżniający przed datą zgłoszenia. Fakt, iż znak jest używany od 25 lat na terenie Stanów Zjednoczonych nie ma wpływu na charakter odróżniający znaku, gdyż obszar ten nie należy do Unii Europejskiej.

Również fakt, iż zgłoszenie zostało zarejestrowane na terenie Stanów Zjednoczonych, nie ma większego znaczenia przy określeniu wtórnego charakteru odróżniającego na terenie anglojęzycznych krajów Unii Europejskiej, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem: system znaków towarowych Unii Europejskiej jest systemem autonomicznym, składającym się ze zbioru norm i zmierzającym do osiągnięcia szczególnych dla niego celów, a jego stosowanie jest niezależne od wszystkich systemów krajowych … W konsekwencji możliwość rejestracji oznaczenia jako znaku towarowego Unii Europejskiej powinna być oceniana wyłącznie na podstawie właściwego prawa unijnego. Dlatego Urząd oraz, w stosownym przypadku, sądownictwo unijne nie są związane decyzją wydaną w państwie członkowskim lub w państwie trzecim, potwierdzającą możliwość zarejestrowania oznaczenia jako krajowego znaku towarowego. Dotyczy to również przypadku, gdy taka decyzja została wydana na podstawie krajowego ustawodawstwa zharmonizowanego zgodnie z dyrektywą 89/104/EWG lub w państwie należącym do tego samego obszaru językowego, z którego pochodzi dane oznaczenie słowne (27/02/2002, T‑106/00, Streamserve, EU:T:2002:43, § 47).

Dodatkowo, Urząd podkreśla, że zgodnie z orzecznictwem Sądu (wyrok z 12/09/2007 w sprawie T-141/06, „GLAVERBEL”, punkt 40), istnieje wyraźna różnica pomiędzy „dowodami bezpośrednimi” nabycia wtórnej zdolności odróżniającej (badania opinii publicznej, informacje dotyczące udziału w rynku danej marki, oświadczenia Izb Handlowych lub innych organizacji handlowych lub zawodowych) a „dowodami drugorzędnymi” (informacje o wolumenie sprzedaży i reklamie, okresie używania znaku), które jedynie w sposób pośredni wskazują na rozpowszechnienie znaku na rynku. Dowody drugorzędne mogą służyć do potwierdzenia wartości dowodów bezpośrednich, nie mogą jednak ich zastąpić.

Podsumowując, zgłaszający nie przedstawił żadnych istotnych dowodów, takich jak badania i dowody dotyczące udziału w rynku, oświadczenia izb handlowych, przemysłowych lub innych stowarzyszeń handlowych i zawodowych, wielkości sprzedaży, wydatki na reklamę lub dowodów potwierdzających, że charakter odróżniający został uzyskany w następstwie używania przed datą zgłoszenia, itp.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, ponieważ zgłaszający twierdzi, że zgłoszony znak towarowy ma charakter odróżniający, wbrew opartej na praktycznym doświadczeniu analizie Urzędu, do zgłaszającego należy przedstawienie szczegółowych i uzasadnionych danych wykazujących, że zgłoszony znak towarowy posiada pierwotny charakter odróżniający albo charakter odróżniający uzyskany w następstwie jego używania, zważywszy, że jest on w stanie zrobić to lepiej, mając na uwadze jego gruntowną znajomość rynku (wyrok z dnia 05/03/2003, T-194/01, "Tablette ovoïde", pkt 48). Fakt, że zgłaszający przedstawił adresy stron internetowych dotyczących zawodów organizowanych pod nazwą „FIREFIGHTER COMBAT CHALLENGE”, nie wystarczy, by udowodnić charakter odróżniający znaku. Jak już wspomniano, Urząd nie ma obowiązku wyszukiwania i przedstawiania dowodów, lecz podejmuje on decyzje na podstawie dokumentów dostarczanych przez zgłaszającego. Stwierdza się zatem, że znak towarowy nie może zostać dopuszczony do rejestracji na podstawie artykułu 7(3) RZTUE.

Zgłaszający jest zdania, że znak posiada wyraźne cechy odróżniające ze względu na kolorową czcionkę, zapisanie elementów słownych na dwóch poziomach oraz wizerunek strażaka w stroju ochronnym i wyposażonego w urządzenia gaśnicze. Tymczasem, zawarte w znaku elementy graficzne ograniczają się do zastosowania kolorowej czcionki i dodania rysunku, który jedynie podkreśla fakt, że towary i usługi są związane z zawodem i pracą strażaka. W opinii Urzędu brak jest tutaj niezbędnej dozy fantazyjności umożliwiającej uznanie zgłoszonego znaku za posiadający charakter odróżniający. Przede wszystkim zauważyć należy, że wyrazy „FIREFIGHTER”, „COMBAT” i „CHALLENGE” zapisane zostały przy użyciu standardowej czcionki. Co do zasady elementy graficzne powszechnie wykorzystywane w handlu w odniesieniu do zgłaszanych towarów i/lub usług nie nadają całemu oznaczeniu charakteru odróżniającego. Zatem przedstawienie terminów opisowych za pomocą kolorowych czcionek z użyciem standardowych ornamentów lub innych elementów graficznych, nie posiadających charakteru odróżniającego, nie może nadać znakowi charakteru odróżniającego. Przykładami znaków podobnych do omawianego, które zostały odrzucone przez Urząd są m. in. zgłoszenia: nr 1166164 „BEST BUY” (wyrok z 03/07/2003, T-122/01) lub Nr 3593316 „ALTA QUALITA” (decyzja z 06/09/2005, R1155/2004-2).

W tym sensie, standardowe czcionki to nie tylko Arial i Times New Roman, ale wszystkie te, które byłyby postrzegane przez przeciętnego konsumenta, jako kolejny wariant standardowej czcionki. Dlatego, prezentowanie opisowego terminu za pomocą kolorowej czcionki lub wspólnie z innymi niedystynkcyjnymi elementami nie nadaje znakowi charakteru odróżniającego.

Urząd stwierdza, że graficzne elementy składające się na omawiany znak tj. kolor i krój czcionki, wielkości i rozmieszczenie słów w obrębie znaku, nie nadają omawianemu zgłoszeniu, jako całości, jakiegokolwiek charakteru odróżniającego. Należy wziąć pod uwagę, że w sytuacji, gdy element słowny ma charakter opisowy bądź nie ma charakteru odróżniającego musi zostać zbadane, czy element graficzny ma charakter uderzający, zaskakujący, nieoczekiwany, niezwykły lub arbitralny. Ponadto, układ elementów graficznych musi mieć taki charakter, aby wymagał od konsumenta wysiłku intelektualnego w celu połączenia pojęcia i tego, do czego może się odnosić.

Z reguły fakt, że elementy słowne są rozmieszczone na różnych liniach nie jest wystarczająca do nadania znakowi wymaganego stopnia charakteru odróżniającego, który jest niezbędny do rejestracji. Ponadto, samo „dodanie” podstawowego i/lub powszechnie wykorzystywanego na rynku koloru lub kombinacji kolorów nie wystarcza, aby można było zarejestrować element słowny o charakterze opisowym i niemający charakteru odróżniającego.

Urząd zwraca uwagę, że stopień stylizacji omawianego zgłoszenia, nie jest ani wystarczająco fantazyjny ani nie jest "więcej niż sumą elementów składowych" i że jedynie połączenie opisowego elementu słownego z niedystynkcyjnymi elementami graficznymi nie wystarczy by nadać oznaczeniu charakter odróżniający w minimalnym wymaganym stopniu, który jest niezbędny do rejestracji.

Urząd podtrzymuje, zatem stanowisko o opisowym i zachwalającym charakterze omawianego znaku. Należy podkreślić, iż połączenie elementów bez wprowadzenia niespotykanej zmiany - szczególnie w składni lub znaczeniu - może stworzyć jedynie oznaczenie o charakterze opisowym. Znak „FIREFIGHTER COMBAT CHALLENGE” składa się z całkowicie zrozumiałego połączenia trzech angielskich słów, dlatego połączenie to nie może być uważane za nic więcej niż sumę elementów składowych. Przedmiotowe oznaczenie rozpatrywane, jako całość, natychmiast i bez konieczności dalszych refleksji informuje docelowy krąg odbiorców, iż objęte zgłoszeniem towary to różnego rodzaju odzież w klasie 9, chroniąca strażaka w walce z zagrożeniem. Znak opisuje również zapisane nośniki informacji zawierające informacje dotyczące walki strażaków z wyzwaniami lub zawodów między strażakami. W klasie 16, znak opisuje między innymi fotografie, druki, publikacje i wydawnictwa, które przedstawiają, bądź zawierają informację dotyczącą walki strażaków z zagrożeniem, bądź zawodów strażackich. W klasie 28, znak opisuje między innymi gry, zabawki i przedmioty do zabawy oraz artykuły sportowe i gimnastyczne, związane z walką strażaków z wzywaniami. W klasie 41, znak opisuje szeroki zakres usług edukacyjnych, szkoleniowych, rozrywkowych, sportowych i kulturalnych związanych z demonstracją i nabywaniem umiejętności zawodowych strażaków.

W ocenie Urzędu, omawiane oznaczenie nie spełnia warunków do uzyskania rejestracji, a w szczególności, pozbawione jest jakiegokolwiek odróżniającego charakteru, gdyż składa się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek, mogących służyć w obrocie do oznaczania przedmiotu, rodzaju i przeznaczenia omawianych towarów i usług. Właściwy krąg odbiorców będzie postrzegał zgłoszenie jako wiadomość promocyjną i o charakterze zachwalającym, której funkcją jest opisanie właściwości towarów i usług. Właściwy krąg odbiorców raczej nie będzie dostrzegał w oznaczeniu jakiegokolwiek wskazania pochodzenia handlowego, lecz jedynie jego promocyjny przekaz, który służy wyłącznie podkreśleniu pozytywnych aspektów omawianych towarów i usług mianowicie, to, że są związane ze strażakami pokonującymi trudne wyzwania

Z przyczyn opisanych powyżej i zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) i art. 7 ust. 2 RZTUE, zgłoszenie znaku towarowego Unii Europejskiej 16469207 „FIREFIGHTER COMBAT CHALLENGE” zostaje odrzucone w stosunku do wszystkich następujących towarów/usług:

Klasa 9 Odzież chroniąca przed wypadkami, napromieniowaniem i ogniem, ubrania dla strażaków chroniące przede wszystkim przed ogniem, w tym kurtki i spodnie chroniące przed ogniem, nakrycia głowy chroniące przed ogniem, maski i osłony ochronne, okulary ochronne; zapisane nośniki informacji.

Klasa 16 Afisze, plakaty, fotografie, materiały informacyjne zawarte w tej klasie, druki, publikacje i wydawnictwa cykliczne i okazjonalne, czasopisma, książki, kalendarze, reprodukcje graficzne.

Klasa 28 Gry, zabawki i przedmioty do zabawy oraz artykuły sportowe i gimnastyczne, związane z organizowanymi imprezami edukacyjnymi, sportowymi, kulturalnymi i rozrywkowymi, zwłaszcza w zakresie ochrony przeciwpożarowej oraz doskonalenia sprawności fizycznej i umiejętności zawodowych strażaków.

Klasa 41 Inicjowanie, kreowanie, organizowanie, prowadzenie i obsługa wydarzeń oraz imprez edukacyjnych, sportowych, kulturalnych i rozrywkowych, szkoleń, zawodów, pokazów i prezentacji informacyjno-szkoleniowych; organizowanie, prowadzenie i obsługa kongresów, konferencji, sympozjów, seminariów, konkursów, zawodów, olimpiad, festynów, festiwali, zjazdów, uroczystości jubileuszowych oraz innych imprez o charakterze rozrywkowym, edukacyjnym i sportowym, związanych z ochroną przeciwpożarową oraz doskonaleniem sprawności fizycznej i umiejętności zawodowych strażaków; usługi szkoleniowe w zakresie rozwijania sprawności fizycznej i umiejętności zawodowych strażaków, w tym prowadzenie warsztatów oraz rozprowadzanie materiałów szkoleniowych związanych z takimi warsztatami, przeprowadzanie testów oraz zapewnianie strażakom bodźców do doskonalenia się w zakresie sprawności fizycznej; organizowanie i prowadzenie zawodów sportowo-pożarniczych mających na celu testowanie i doskonalenie sprawności fizycznej i umiejętności zawodowych strażaków; organizowanie wystaw związanych z ochroną przeciwpożarową; nagrywanie dźwięku i obrazu, przygotowywanie i produkcja filmów oraz materiałów dla programów radiowych i telewizyjnych; wykonywanie i publikowanie zdjęć; publikowanie tekstów innych niż teksty reklamowe, materiałów informacyjnych, biuletynów, periodyków, podręczników i książek, zwłaszcza w zakresie ochrony przeciwpożarowej i doskonalenia sprawności fizycznej i umiejętności zawodowych strażaków.

Zgłoszenie będzie dalej rozpatrywane dla pozostałych towarów i usług, a mianowicie:

Klasa 16 Foldery, materiały reklamowe zawarte w tej klasie, notatniki, okładki, obwoluty, teczki, torebki i torby z papieru lub z tworzyw sztucznych, papier listowy, koperty, materiały piśmienne, długopisy, piórniki, przywieszki papierowe, nalepki, plansze, przezrocza jako materiały piśmienne.

Klasa 25 Odzież, umundurowanie, bielizna, koszulki, koszule, bluzki, bluzy, kurtki, spodnie, dresy, kombinezony, peleryny, krawaty, chusty, chustki, bandany na szyję, gotowe kieszenie i kołnierze odzieżowe, paski odzieżowe, odzież gimnastyczna; obuwie; nakrycia głowy, w tym czapki, berety.

Klasa 35 Reklama, reklamy prasowe, radiowe, telewizyjne, korespondencyjne i za pośrednictwem sieci komputerowej, usługi powielania, publikowania i rozpowszechniania ogłoszeń i materiałów reklamowych, wynajem czasu reklamowego we wszystkich środkach przekazu, wynajem miejsc i powierzchni na umieszczanie ogłoszeń lub reklam.

Na mocy art. 59 RZTUE zgłaszający ma prawo do wniesienia odwołania od niniejszej decyzji. Zgodnie z art. 60  RZTUE odwołanie do Urzędu należy wnieść na piśmie w terminie dwóch miesięcy od otrzymania niniejszej decyzji. Odwołanie wnosi się w języku postępowania, w którym wydano decyzję będącą przedmiotem odwołania. W terminie czterech miesięcy od otrzymania niniejszej decyzji należy przekazać pisemne stanowisko przedstawiające podstawy odwołania. Odwołanie uważa się za wniesione z chwilą uiszczenia opłaty za odwołanie w wysokości 720 EUR.

Monika Karolina SZALUCHO