Decyzja o odmowie udzielenia rejestracji znaku towarowego Unii Europejskiej

(art. 7 i art. 42 ust. 2 RZTUE)]

Alicante, 05/04/2018

IRELANDIA DRINKS LTD. Milosz Brozek 67, Newhaven Bay Balbriggan Dublin K32 XP60 IRLANDA

Nr zgłoszenia:	017298605
Nr referencyjny zgłaszającego:
Znak towarowy:	UISKIE
Rodzaj znaku:	Word mark
Zgłaszający:	IRELANDIA DRINKS LTD. Milosz Brozek 67, Newhaven Bay Balbriggan Dublin K32 XP60 IRLANDA

Zawiadomieniem z dnia 02/11/2017 r. o podstawach odmowy udzielenia rejestracji Urząd stwierdził na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b), c) i g) oraz art. 7 ust. 2 RZTUE, że zgłoszony znak ma charakter opisowy i jest pozbawiony jakiegokolwiek charakteru odróżniającego ze względów przedstawionych w załączonym piśmie.

W dniu 15/11/2017 zgłaszający przedstawił swoje uwagi, przytaczając następujące argumenty:

1. Według zgłaszajacego słowo „UISKIE” nie stanowi transliteracji słowa „уиски” lecz pochodzi ono z gaelickiego narzecza irlandzkich Szkotów.

2. Ponadto zgłaszający podnosi, że poprawna transliteracja słowa „уиски” to „UISKI” i podaje wydruk z Wikisłownika na potwierdzenie tego faktu.

3. Zgłaszający również stoi na stanowisku, że Bułgarzy nie posługują się słowem „UISKIE” i podaje brak wyników z wyszukiwarki google w celu poparcia tej tezy.

4. Zdaniem zgłaszającego przeciętny docelowy bułgarski konsument nie posługuje się na co dzień transliteracją, a tym bardziej transliteracją z błędem.

5. Zgłaszający również argumentuje, że docelowym kręgiem odbiorców są osoby posługujące się alfabetem łacińskim. Gdyby grupą docelowych odbiorców byli Bułgarzy, zgłaszający zgłosiłby znak pisany cyrylicą.

6. Zgłaszający powołuje się na informacje zawarte na stronie Urzędu jakoby odmowa rejestracji na podstawie przeszkód istniejących tylko w jednym języku należała do rzadkości. Jako potwierdzenie przywołuje kilka znaków zarejestrowanych przez Urząd będących transliteracją bułgarskich i greckich słów.

Zgodnie z art. 94 RZTUE Urząd podejmuje decyzję opartą na argumentach lub dowodach, do których zgłaszający miał okazję się odnieść.

Na wniosek zgłaszającego z dnia 15/11/2017r. wódka w klasie 33 została wykreślona z wykazu towarów objętych zgłoszeniem i wykaz towarów ww. znaku towarowego został zmieniony i ma następujące brzmienie:

Klasa 33: Whisky.

Z uwagi na dokonane ograniczenia Urząd odstąpił od zgłoszonego sprzeciwu wobec rejestracji na podstawie art. 7 ust. 1 lit.g) oraz art. 7 ust. 2 RZTUE. Znak będzie rozpatrywany dalej w związku ze sprzeciwem wobec rejestracji wysuniętym na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 2 RZTUE.

Po rozważeniu argumentów zgłaszającego Urząd zdecydował podtrzymać zastrzeżenia odnośnie do zdolności rejestracyjnej zgłoszonego znaku.

Na podstawie art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE nie są rejestrowane „znaki towarowe, które składają się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć w obrocie do oznaczania rodzaju, jakości, ilości, przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego lub czasu produkcji towaru lub świadczenia usługi, lub innych właściwości towarów lub usług”.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem każda z podstaw odmowy rejestracji wymieniona w art. 7 ust. 1 RZTUE jest niezależna i wymaga odrębnego zbadania. Ponadto wspomniane podstawy odmowy rejestracji należy interpretować w świetle interesu publicznego, leżącego u źródła każdej z nich. Interes publiczny brany pod uwagę musi odzwierciedlać różne względy, zgodnie z daną podstawą odmowy rejestracji (16/09/2004, C‑329/02 P, SAT/2, EU:C:2004:532, § 25).

Zakazując rejestracji jako znaków towarowych Unii Europejskiej oznaczeń lub wskazówek, art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE

ma na celu interes publiczny, zgodnie z którym opisowe oznaczenia lub wskazówki odnoszące się do właściwości towarów lub usług, których dotyczy zgłoszenie rejestracyjne, mogą być wykorzystywane przez wszystkich. Przepis ten odpowiednio zapobiega zastrzeganiu takich oznaczeń i wskazówek tylko przez jedno przedsiębiorstwo ze względu na to, że zostały zarejestrowane jako znaki towarowe.

(23/10/2003, C‑191/01 P, Doublemint, EU:C:2003:579, § 31).

„Oznaczenia lub wskazówki, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. c) [RZTUE], to takie oznaczenia lub wskazówki, które mogą służyć w normalnym użyciu z punktu widzenia docelowego kręgu odbiorców do oznaczenia, bezpośrednio lub poprzez odniesienie do jednej z istotnych właściwości, towarów lub usług, dla których wniesiono o rejestrację” (26/11/2003, T‑222/02, Robotunits, EU:T:2003:315, § 34).

Odnosząc się do argumentów zgłaszającego, Urząd nie neguje faktu pochodznia słowa „UISKIE” z gaelickiego narzecza irlandzkich Szkotów. Nie ma to jednak znaczenia w przypadku badanego znaku, ponieważ w piśmie z dnia 02/11/2017 właściwa grupa odbiorców, w odniesieniu do której należy ocenić bezwzględne podstawy odmowy rejestracji, została zdefiniowana jako grupa bułgarskojęzycznych odbiorców złożona z przeciętnych konsumentów.

Zgłaszający również podnosi, że poprawna transliteracja słowa „уиски” to „UISKI” i podaje wydruk z Wikisłownika na potwierdzenie tego faktu.

Aby odmówić rejestracji znaku towarowego na podstawie art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE,

nie jest konieczne, aby oznaczenia lub wskazówki tworzące znak, o których mowa we wspomnianym artykule, rzeczywiście były wykorzystywane w chwili składania zgłoszenia rejestracyjnego, w sposób opisujący takie towary lub usługi, dla których składa się zgłoszenie, lub właściwości tych towarów lub usług. Wystarczy, zgodnie z tym, co wynika z brzmienia danego przepisu, żeby takie oznaczenia lub wskazówki mogłyby być stosowane do takich celów. Zatem na podstawie wspomnianego przepisu należy odmówić rejestracji znaku, jeżeli co najmniej jedno z jego możliwych znaczeń wskazuje właściwość danych towarów lub usług.

(23/10/2003, C‑191/01 P, Doublemint, EU:C:2003:579, § 32).)

Zgodnie z Wytycznymi Urzędu punktem odniesienia do zbadania warstwy znaczeniowej danego znaku to zwyczajne rozumienie danego słowa przez właściwy krąg odbiorców. Można je potwierdzić hasłami słownikowymi lub przykładami użycia pojęcia w sposób opisowy znalezionymi na stronach internetowych. Może ono również wynikać ze zwyczajnego rozumienia pojęcia.

Ekspert nie musi udowodnić, że słowo jest przedmiotem hasła słownikowego, aby odrzucić rejestrację oznaczenia. Słowniki nie wymieniają wszystkich możliwych połączeń, szczególnie w wypadku pojęć złożonych. Ważne jest zwyczajne i potoczne znaczenie. Co więcej, pojęcia używane jako terminy specjalistyczne określające odpowiednie istotne cechy towarów i usług uważa się za opisowe. W tych przypadkach nie jest konieczne wykazanie, że znaczenie pojęcia jest przejrzyste dla właściwego kręgu konsumentów, do których adresowane są towary i usługi. Wystarczy, że pojęcia użyto jako opisu lub jako charakterystyki danych towarów i usług lub że mogło tak zostać zrozumiane przez właściwy krąg odbiorców (zob. wyrok z 17/09/2008 w sprawie T-226/07 „PRANAHAUS”, pkt 36).

Oznaczenie musi zostać odrzucone, jeżeli ma charakter opisowy w którymkolwiek z języków urzędowych Unii Europejskiej, niezależnie od wielkości lub liczby mieszkańców danego kraju. W związku z powyższym Urząd nie mylił się opierając swoje stanowisko w sprawie odrzucenia rzeczonego znaku na bułgarskojęzycznych konsumentach pochodzących z Unii Europejskiej.

Należy tutaj zauważyć, że bułgarscy konsumenci są przyzwyczajeni do znaków towarowych pisanych alfabetem łacińskim. Nawet Bułgarski Urząd Patentowy akceptuje rejestracje słownych znaków towarowych pisanych cyrylicą i ich transliterację w alfabecie łacińskim. Ponadto od 1999 roku imiona i nazwiska obywateli Bułgarii w dowodach osobistych są napisane zarówno cyrylicą jak i alfabetem łacińskim. Ponadto w badanym przypadku dodatkowa końcowa litera „E” nie występująca w bułgarskim słowie „уиски” będzie postrzegana przez przeciętnego konsumenta jedynie jako wskazówka, że poprzedzająca ją litera „I” będzie wymawiana jak długie „I” podobnie jak jego angielski odpowiednik, mianowicie słowo „whisky”. W związku z powyższym również nie ma znaczenia dla bułgarskiego konsumenta czy znak jest pisany alfabetem łacińskim czy cyrylicą ponieważ alfabet łaciński jest powszechnie znany w Bułgarii. Wobec powyższego argumentacja zgłaszającego nie jest zasadna.

Odnosząc się do argumentu zgłaszającego, że strony trzecie, a szczególnie jego konkurenci, nie muszą wykorzystywać przedmiotowego znaku do oznaczenia towarów, których dotyczy zgłoszenie, należy zauważyć, że … art. 3 ust. 1 lit. c) dyrektywy 89/104/EWG, który odpowiada art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE, nie zależy od istnienia realnej, obecnej lub poważnej potrzeby niewykorzystywania oznaczenia lub wskazania.

(27/02/2002, T‑106/00, Streamserve, EU:T:2002:43, § 39).

W związku z powyższym brak wyników w wyszukiwarce google dla terytorium Bułgarii nie ma w tym wypadku znaczenia dla oceny opisowego charakteru znaku.

Przy ocenie podstaw do odmowy udzielenia rejestracji ważne jest jedynie to, co docelowy konsument będzie myśleć, gdy zetknie się z tym znakiem użytym do oznaczenia konkretnych towarów lub usług, o rejestrację których wniesiono. Dla celów oceny charakteru opisowego danego oznaczenia należy ustalić, czy właściwy krąg odbiorców dostrzeże wystarczająco bezpośredni i konkretny związek pomiędzy zgłoszonym znakiem a towarami, w odniesieniu do których wnioskuje się o rejestrację (wyrok z dnia 20 lipca 2004 roku, T-311/02, "LIMO", pkt 30). Urząd uważa, że istnieje wystarczająco bezpośredni i konkretny związek między słowem „UISKIE” i towarami takimi jak whisky w klasie 33 objętymi zgłoszeniem. Znak przekazuje oczywiste i bezpośrednie informacje dotyczące rodzaju omawianych towarów w klasie 33. Z tego właśnie względu właściwy krąg odbiorców raczej nie będzie dostrzegał w spornym znaku jakiegokolwiek wskazania pochodzenia handlowego

Odnosząc się do argumentu zgłaszającego, że niektóre podobne rejestracje zostały przyjęte przez EUIPO, należy zaznaczyć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „wydawanie decyzji dotyczących rejestracji oznaczenia jako znaku towarowego Unii Europejskiej wchodzi w zakres kompetencji ograniczonej, a nie uprawnień dyskrecjonalnych”. W związku z tym możliwość rejestracji oznaczenia jako znaku towarowego Unii Europejskiej powinna być oceniana wyłącznie na podstawie RZTUE, tak jak jest ono interpretowane przez sądownictwo unijne, a nie na podstawie wcześniejszej praktyki Urzędu (15/09/2005, C‑37/03 P, BioID, EU:C:2005:547, § 47; i 09/10/2002, T‑36/01, Glass pattern, EU:T:2002:245, § 35).

„Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości jasno wynika, że zasadę równego traktowania należy godzić z zasadą praworządności, zgodnie z którą nikt nie może powoływać się na swoją korzyść na niezgodne z prawem działanie, którego dopuszczono się na rzecz innej osoby” (27/02/2002, T‑106/00, Streamserve, EU:T:2002:43, § 67).

Zgłaszający przytacza kilka znaków będących transliteracją greckich lub bułgarskich słów zarejestrowanych przez Urząd. Należy tutaj zauważyć, że nie jest częścią procedury rozpatrywania zgłoszenia, ponowne egzaminowanie wcześniejszych znaków towarowych, które zostały zbadane przez Urząd. Każdy znak musi zostać oceniony w oparciu o swoje własne cechy a decyzja podjęta na podstawie aktualnych praktyk i realiów rynkowych.

Z przyczyn opisanych powyżej i zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) i art. 7 ust. 2 RZTUE, zgłoszenie znaku towarowego Unii Europejskiej 17 298 605 „UISKIE” zostaje odrzucone w stosunku do wszystkich towarów.

Na mocy art. 67 RZTUE zgłaszający ma prawo do wniesienia odwołania od niniejszej decyzji. Zgodnie z art. 68 RZTUE odwołanie do Urzędu należy wnieść na piśmie w terminie dwóch miesięcy od otrzymania niniejszej decyzji. Odwołanie wnosi się w języku postępowania, w którym wydano decyzję będącą przedmiotem odwołania. W terminie czterech miesięcy od otrzymania niniejszej decyzji należy przekazać pisemne stanowisko przedstawiające podstawy odwołania. Odwołanie uważa się za wniesione z chwilą uiszczenia opłaty za odwołanie w wysokości 720 EUR.

Katarzyna ZANIECKA