Decyzja o odmowie udzielenia rejestracji znaku towarowego Unii Europejskiej

(art. 7 i art. 42 ust. 2 RZTUE)

Alicante, 11.09.2019 r.

Magdalena Miernik ul. Trębacka 4/314 00-074 Warszawa POLONIA

Nr zgłoszenia:	017962301
Nr referencyjny zgłaszającego:
Znak towarowy:	Przystań Motocyklowa
Rodzaj znaku:	Znak słowny
Zgłaszający:	Marek Stan Czarna Górna 68B 38-710 Czarna POLONIA

Zawiadomieniem z dnia 02.11.2018 r. o podstawach odmowy udzielenia rejestracji Urząd stwierdził na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 2 RZTUE, że zgłoszony znak ma charakter opisowy i jest pozbawiony jakiegokolwiek charakteru odróżniającego ze względów przedstawionych w załączonym piśmie.

W dniu 01.03.2019 r. zgłaszający przedstawił swoje uwagi, przytaczając następujące argumenty:

1. Omawiane oznaczenie jest fantazyjnym połączeniem słowa „przystań” niekojarzonego dotychczas ze środowiskiem motocyklistów oraz przymiotnika „motocyklowy”.

2. Bieszczadzka Przystań Motocyklowa (zwana dalej Przystań Motocyklowa) rozpoczęła działalność 14 czerwca 2013 r. jako otwarte i przyjazne motocyklistom pierwsze miejsce tego typu w Polsce. Jego założyciel, Marek Stan, przez ostatnie sześć lat prowadził działania, aby stworzyć miejsce kultowe dla społeczności motocyklistów i konsekwentnie budował markę oznaczenia „Przystań Motocyklowa”.

3. Nazwa „Łódzka Przystań Motocyklowa” ogłoszona przez władze miasta Łodzi w 2018 r. została niewątpliwie zaczerpnięta z nazwy stworzonej przez zgłaszającego, cieszącej się sławą wśród motocyklistów.

4. Zgłaszający zamieścił oświadczenie, zgodnie z którym zgłoszone oznaczenie uzyskało charakter odróżniający w następstwie używania.

Zgodnie z art. 94 RZTUE Urząd podejmuje decyzję opartą na argumentach lub dowodach, do których zgłaszający miał okazję się odnieść.

Po rozważeniu argumentów zgłaszającego Urząd zdecydował uchylić swoje zastrzeżenia w stosunku do następujących usług:

Klasa 37

Naprawa lub konserwacja dwukołowych pojazdów silnikowych; Udzielanie informacji związanych z naprawą lub konserwacją dwukołowych pojazdów mechanicznych.

Zastrzeżenia zostają podtrzymane w stosunku do pozostałych usług.

Uwagi ogólne dotyczące art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE

Na podstawie art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE nie są rejestrowane „znaki towarowe, które składają się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć w obrocie do oznaczania rodzaju, jakości, ilości, przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego lub czasu produkcji towaru lub świadczenia usługi, lub innych właściwości towarów lub usług”.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem każda z podstaw odmowy rejestracji wymieniona w art. 7 ust. 1 RZTUE jest niezależna i wymaga odrębnego zbadania. Ponadto wspomniane podstawy odmowy rejestracji należy interpretować w świetle interesu publicznego, leżącego u źródła każdej z nich. Interes publiczny brany pod uwagę musi odzwierciedlać różne względy, zgodnie z daną podstawą odmowy rejestracji (wyrok z dnia 16.09.2004 r. C‑329/02 P ‘SAT.1’, pkt 25).

Zakazując rejestracji jako znaków towarowych Unii Europejskiej oznaczeń lub wskazówek, art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE ma na celu interes publiczny, zgodnie z którym opisowe oznaczenia lub wskazówki odnoszące się do właściwości towarów lub usług, których dotyczy zgłoszenie rejestracyjne, mogą być wykorzystywane przez wszystkich. Przepis ten odpowiednio zapobiega zastrzeganiu takich oznaczeń i wskazówek tylko przez jedno przedsiębiorstwo ze względu na to, że zostały zarejestrowane jako znaki towarowe (patrz wyrok z dnia 23.10.2003 r. C‑191/01 P ‘Wrigley’, pkt 31.)

„Oznaczenia lub wskazówki, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. c) [RZTUE], to takie oznaczenia lub wskazówki, które mogą służyć w normalnym użyciu z punktu widzenia docelowego kręgu odbiorców do oznaczenia, bezpośrednio lub poprzez odniesienie do jednej z istotnych właściwości, towarów lub usług, dla których wniesiono o rejestrację” (wyrok z dnia 26.11.2003 r.T‑222/02 ‘ROBOTUNITS’, pkt 34).

Uwagi ogólne dotyczące art. 7 ust. 1 lit. b) RZTUE

Na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) RZTUE, nie są rejestrowane „znaki towarowe, które pozbawione są jakiegokolwiek odróżniającego charakteru”.

Znakami, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. b) RZTUE, są w szczególności takie znaki, które nie pozwalają danemu kręgowi odbiorców na „dokonanie przy następnym zakupie omawianych towarów lub usług tego samego wyboru, jeżeli doświadczenie okazało się pozytywne, lub też odmiennego wyboru, jeśli było ono negatywne” (wyrok z dnia 27.02.2002 r. T‑79/00 ‘LITE’, pkt 26). Ma to miejsce między innymi w przypadku gdy oznaczenia są powszechnie używane w ramach sprzedaży danych towarów lub usług (wyrok z dnia 15.09.2005 r. T‑320/03 ‘LIVE RICHLY’, pkt 65).

Co do argumentów zgłaszającego

1. Omawiane oznaczenie jest fantazyjnym połączeniem słowa „przystań” niekojarzonego dotychczas ze środowiskiem motocyklistów oraz przymiotnika „motocyklowy”.

Zgłaszający ponadto uważa, że zestawienie tego terminu z przymiotnikiem „motocyklowa” jest nietypowe. Urząd zgadza się ze zgłaszającym, że w jednym ze znaczeń termin „przystań” jest kojarzony z branżą morską. Niemniej jednak, oprócz znaczenia żeglarskiego, wyraz „przystań” oznacza miejsce zapewniające spokój, bezpieczeństwo itp. Potwierdza to definicja słownikowa przytoczona przez Urząd w zawiadomieniu z 02.11.2018 r. W tym kontekście, mimo nietypowego zestawienia tych dwóch wyrazów, komunikat zawarty w oznaczeniu jest jasny i nie pozostawia żadnych wątpliwości. Właściwy konsument posługujący się językiem polskim odczyta przedmiotowy znak „Przystań motocyklowa” wprost i bez chwili namysłu jako mający znaczenie: miejsce przyjazne motocyklistom, przystań oferująca udogodnienia dla motocyklistów, miejsce bezpieczne dla motocyklistów, miejsce zapewniające spokój motocyklistom.

W związku z tym w kontekście właściwi konsumenci postrzegaliby oznaczenie jako przekazujące informacje, że usługi w klasach 39 i 43 są świadczone w przystani, miejscu przyjaznym, bezpiecznym dla motocyklistów, są świadczone z myślą o motocyklistach lub dostosowane do ich potrzeb i oferują udogodnienia dla motocyklistów. Ewentualnie, znak informuje, że usługi są świadczone w przystani wodnej oferującej jednocześnie usługi i udogodnienia dla motocyklistów.

W szczególności, w odniesieniu do usług parkowania w klasie 39 znak informuje jednoznacznie, że chodzi o możliwość bezpiecznego parkowania motocykli, czy też, że udostępniane pod oznaczeniem „Przystań motocyklowa” parkingi są przeznaczone dla motocyklistów i są bezpieczne. Ponadto, w zakresie usług zakwaterowania i usług gastronomicznych w klasie 43, znak niewątpliwie informuje bezpośrednio, że są one oferowane motocyklistom w miejscu zapewniającym spokój i bezpieczeństwo.

Należy przypomnieć, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości, znak składający się z terminów ogólnych, które informują docelowy krąg odbiorców o cechach określonych towarów lub usług, jest jednocześnie pozbawiony odróżniającego charakteru w stosunku do tych samych towarów lub usług (19.09.2002 r., C-104/00 P, Companyline, EU:C:2002:506, § 21).

Zgodnie z przepisem artykułu 7 ust. 1 lit. b) RZTUE nawet najniższy poziom charakteru odróżniającego jest wystarczający, aby nie zaistniała bezwzględna podstawa odmowy rejestracji. Ponadto brak odróżniającego charakteru nie może po prostu wynikać ze stwierdzenia, że dany znak nie ma dodatkowego wymyślonego elementu lub nie wygląda niezwykle lub zadziwiająco (patrz także wyrok z dnia 05.04.2001 r. T‑87/00 ‘EASYBANK’, pkt 39).

Urząd przyznaje, że rejestracja znaku towarowego nie wymaga ustalenia szczególnego stopnia inwencji lub kreatywności ze strony właściciela znaku. Jednakże w przypadku omawianego oznaczenia ze względów przedstawionych powyżej nie stwierdzono wymaganego minimalnego poziomu charakteru odróżniającego. Ponadto brak odróżniającego charakteru nie może po prostu wynikać ze stwierdzenia, że dany znak nie ma dodatkowego wymyślonego elementu lub nie wygląda niezwykle lub zadziwiająco (patrz także wyrok z dnia 05.04.2001 r. T‑87/00 ‘EASYBANK’, pkt 39). Niemniej jednak, w niniejszej sprawie, jak wykazano powyżej, przedmiotowe oznaczenie „Przystań motocyklowa” nie może być postrzegane jako fantazyjne, zaskakujące lub nieoczekiwane w stosunku do zakwestionowanych usług. Mimo potencjalnego skojarzenia z portem, miejscem dla żeglarzy, rozpatrywany znak przynajmniej przez część docelowego kręgu odbiorców będzie zrozumiany bezpośrednio i bez chwili namysłu jako miejsce bezpieczne dla motocyklistów. Omawiane wyrażenie nie wprowadza też elementu zaskoczenia, ani nie wymaga wysiłku interpretacyjnego. Zatem nie zawiera żadnych elementów, które mogłyby umożliwić odbiorcom łatwe i natychmiastowe zapamiętanie go jako znaku towarowego, a  w  konsekwencji rozpoznanie danych towarów jako pochodzących od jednego określonego przedsiębiorstwa.

2. Bieszczadzka Przystań Motocyklowa (zwana dalej Przystań Motocyklowa) rozpoczęła działalność 14 czerwca 2013 r. jako otwarte i przyjazne motocyklistom pierwsze miejsce tego typu w Polsce. Jego założyciel, Marek Stan, przez ostatnie sześć lat prowadził działania, aby stworzyć miejsce kultowe dla społeczności motocyklistów i konsekwentnie budował markę oznaczenia „Przystań Motocyklowa”.

Z uwag i dowodów przedłożonych przez zgłaszającego niewątpliwie wynika, że podjął szereg działań mających na celu propagowanie oznaczenia „Przystań motocyklowa” i zdobycie przez niego rozpoznawalności. Niemniej jednak, wymogi dotyczące wykazania charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania na podstawie art. 7 ust. 3 RZTUE są wyższe od wymogów w zakresie udowodnienia rzeczywistego używania na podstawie art. 47 ust. 2 RZTUE. Zgodnie z art. 7 ust. 3 RZTUE konieczne jest udowodnienie kwalifikowanego używania, tj. że właściwy krąg odbiorców postrzega jako posiadające charakter odróżniający oznaczenie, które samo w sobie jest pozbawione charakteru odróżniającego.

Ponadto Sąd orzekł, że orzecznictwa dotyczącego art. 7 ust. 3 RZTUE nie można mylić

z orzecznictwem dotyczącym zdobycia renomy (które należy udowodnić w znaczącej części Unii Europejskiej, ale nie w każdym państwie członkowskim). Zgłaszający musi

udowodnić uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania w odniesieniu do części Unii Europejskiej, w której zakwestionowany znak był pozbawiony jakiegokolwiek charakteru odróżniającego. Orzecznictwa dotyczącego art. 7 ust. 3 RZTUE nie można zatem mylić z badaniem sprawdzającym zdobycie renomy (21.04.2015 r., T-359/12, Device of a checked pattern (maroon & beige), EU:T:2015:215, § 119-120 i cytowane tam orzecznictwo).

Ocena przedstawionego przez zgłaszającego materiału dowodowego w zakresie uzyskania przez znak wtórnej zdolności odróżniającej została przeprowadzona poniżej.

3. Nazwa „Łódzka Przystań Motocyklowa” ogłoszona przez władze miasta Łodzi w 2018 r. została niewątpliwie zaczerpnięta z nazwy stworzonej przez zgłaszającego, cieszącej się sławą wśród motocyklistów.

W odniesieniu do tego argumentu należy zauważyć, że przedmiotem bieżącego postępowania jest istnienie bezwzględnych podstaw odmowy rejestracji na podstawie art. 7 ust. 1 oraz ust. 2 RZTUE i ustalenie, czy oznaczenie „Przystań motocyklowa” posiada samoistną lub uzyskaną w następstwie używania zdolność odróżniającą oznaczonych nim towarów i usług od towarów i usług innego przedsiębiorstwa.

Ewentualne naruszenie wcześniejszych praw własności intelektualnej przez późniejszy znak towarowy zgłoszony do rejestracji powinno być rozpatrywane w osobnym postępowaniu inter partes m.in. na podstawie art. 8 RZTUE lub w innych postępowaniach o naruszenie praw.

4. Zgłaszający zamieścił oświadczenie, zgodnie z którym zgłoszone oznaczenie uzyskało charakter odróżniający w następstwie używania.

W dniu 08.03.2019 r. Urząd zwrócił się do zgłaszającego z prośbą o wyjaśnienie, czy jego oświadczenie o uzyskaniu przez rozpatrywane oznaczenie wtórnego charakteru odróżniającego w następstwie używania należy traktować jako oświadczenie główne czy poboczne. Zgłaszający nie udzielił odpowiedzi co do charakteru oświadczenia w terminie wskazanym przez Urząd.

Na poparcie swojego oświadczenia w dniu 01.03.2019 r. zgłaszający przedłożył dowody używania, nie wskazując dokładnie, których usług one dotyczą.

Należy uwzględnić następujące dowody:

• Wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej CEiIDG potwierdzający, że zgłaszający wykonuje działalność pod firmą Marek Stan Bieszczadzka Przystań Motocyklowa od 14 czerwca 2013 r.

• Zestawienie faktur z lat 2014 – 2018 dotyczących nakładów poniesionych przez Marka Stana Bieszczadzka Przystań Motocyklowa na promocję jego działalności w Polsce.

• Oświadczenia potwierdzające, że oznaczenie słowne „Przystań Motocyklowa” jest kojarzone z miejscem założonym przez Marka Stana jako pierwszym tego typu miejscem w Polsce, wydane przez autoryzowanego dealera Harley-Davidson i wiceprezydenta firmy Skoming Barrels LE MC Poland.

• Artykuły prasowe z lipca 2013 r. opublikowane w: - magazynie internetowym dla motocyklistów jednoslad.pl , - na blogu internetowym trokakrzysztof, ‑ na stronie grupy motocyklowej www.stop-smierci.pl .

Brak informacji co do nakładu ww. magazynów i danych co do liczby czytelników, liczby odwiedzin ww. stron internetowych oraz obszaru, z którego uzyskano dostęp do tych stron.

• Fanpage na portalu społecznościowym Facebook.

Strona lubiana jest przez ponad 7,000 osób i rekomendowana przez 71 użytkowników. Brak informacji co do liczby odsłon strony oraz wskazanie obszaru, z którego uzyskano dostęp do strony.

• Odcinek kanału Motowizja poświęcony Przystani Motocyklowej.

Program obejrzany został ponad 10,000 razy. Brak informacji co do obszaru, z którego uzyskano dostęp do programu.

Uwagi ogólne w zakresie charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania

Zgodnie z art. 7 ust. 3 [RZTUE] bezwzględnych podstaw odmowy rejestracji zawartych w art. 7 ust. 1 lit. b)‑d) tego rozporządzenia nie uwzględnia się, jeżeli w następstwie używania znak towarowy uzyskał charakter odróżniający dla towarów lub usług, dla których występuje się o rejestrację. Fakt, że oznaczenie, które tworzy dany znak towarowy, rzeczywiście postrzegane jest przez właściwy krąg odbiorców jako wskazówka pochodzenia handlowego towaru lub usługi, stanowi w świetle art. 7 ust. 3 RZTUE wynik starań zgłaszającego znaku towarowego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Okoliczność ta uzasadnia odejście od rozważań dotyczących potrzeb interesu publicznego, które leżą u źródła przepisów art. 7 ust. 1 lit. b)‑d) [RZTUE] i które wymagają, aby określone w tych przepisach oznaczenia mogły być swobodnie używane przez wszystkich w celu uniknięcia uzyskania niedozwolonej przewagi konkurencyjnej przez pojedynczego uczestnika obrotu gospodarczego ... .

Po pierwsze z orzecznictwa wynika, że uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania znaku towarowego wymaga, aby przynajmniej znaczna część właściwego kręgu odbiorców rozpoznawała z uwagi na znak towarowy dane towary lub usługi jako pochodzące z określonego przedsiębiorstwa. Okoliczności, na podstawie których uznaje się spełnienie wymogu uzyskania charakteru odróżniającego w następstwie używania, nie mogą jednakże zostać stwierdzone jedynie na podstawie ogólnych i abstrakcyjnych danych, takich jak określony udział procentowy … .

Po drugie dla dopuszczenia rejestracji znaku towarowego na podstawie art. 7 ust. 3 RZTUE uzyskany przez znak towarowy w następstwie używania charakter odróżniający musi zostać wykazany w tej części Unii Europejskiej, w której znak ten pozbawiony jest charakteru odróżniającego na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b)‑d) ww. rozporządzenia.

Po trzecie w celu dokonania oceny, czy w konkretnym przypadku znak towarowy uzyskał charakter odróżniający w następstwie używania, należy uwzględnić czynniki takie jak: udział w rynku posiadany przez znak towarowy, intensywność, zasięg geograficzny i okres używania tego znaku, nakłady poniesione przez przedsiębiorstwo na jego promocję, część zainteresowanych kręgów, które rozpoznają towar jako pochodzący z określonego przedsiębiorstwa na podstawie znaku towarowego, jak również oświadczenia izb przemysłowych i handlowych oraz innych stowarzyszeń zawodowych. Jeśli na podstawie tych czynników można stwierdzić, że zainteresowane kręgi lub przynajmniej ich znaczna część rozpoznają towar jako pochodzący z określonego przedsiębiorstwa na podstawie znaku towarowego, to należy wnioskować, że określona w art. 7 ust. 3 RZTUE przesłanka rejestracji znaku towarowego została spełniona.

Po czwarte charakter odróżniający znaku towarowego, włączając w  to charakter odróżniający uzyskany w następstwie używania, należy oceniać w odniesieniu do towarów lub usług, dla których znak towarowy został zgłoszony, jak również z uwzględnieniem sposobu, w jaki przeciętny konsument, właściwie poinformowany oraz dostatecznie uważny i rozsądny, postrzega omawianą kategorię towarów lub usług (patrz wyrok z dnia 10.11.2004 r. T‑396/02 ‘Forme d'un bonbon’, pkt 55-59; wyrok z dnia 04.05.1999 w sprawach połączonych C‑108/97 i C‑109/97 ‘Windsurfing Chiemsee’, pkt 52; wyrok z dnia 22.06.2006 C‑25/05 P ‘Storck’, pkt 75 i wyrok z dnia 18.06.2002 r. C‑299/99 ‘Philips’, pkt 63.)

Ocena dowodów

Urząd pragnie zwrócić uwagę na to, że przy ocenie przedłożonej dokumentacji, zgodnie z ustalonym orzecznictwem (patrz w szczególności wyrok z 12.09.2007 r. T‑141/06, Glaverbel SA, ECLI:EU:T:2007:273, § 40), należy rozróżnić „dowody bezpośrednie” nabycia wtórnej zdolności odróżniającej (badania rynku, badania opinii publicznej, dane dotyczące udziału danego znaku w rynku, oświadczenia i certyfikaty wydane przez stowarzyszenia przedsiębiorców, stowarzyszenia zawodowe i izby handlowe) oraz „dowody pośrednie” (informacje o wolumenie sprzedaży, dane dotyczące wydatków na reklamę, długość i trwałość wykorzystania znaku), które mają jedynie pomocnicze znaczenie przy ocenie stopnia znajomości znaku na rynku. Choć dowody pośrednie mogą potwierdzać informacje uzyskane z dowodów bezpośrednich, nie mogą ich jednak zastąpić.

Przedłożone przez zgłaszającego faktury wprawdzie potwierdzają, że zgłaszający prowadził działania promocyjne i ponosił z tego tytułu wydatki, jednak brak jest informacji na temat stopnia intensywności, rozpowszechnienia geograficznego oraz  trwałości używania znaku.

Ponadto przedłożony materiał składa się głównie z dowodów pośrednich i nie został poparty dowodami bezpośrednimi, które wykazałyby wielkość udziału przedmiotowego znaku w rynku danych usług oraz badań rynku lub badań opinii publicznej, wykazujących, że omawiane oznaczenie w wyniku używania wywołuje w świadomości właściwego kręgu odbiorców związek między konkretnymi usługami objętymi zgłoszeniem a przedsiębiorstwem zgłaszającego. Materiał dowodowy nie zawiera danych na  temat wielkości rynku usług objętych zgłoszeniem oferowanych dla motocyklistów w Polsce, które pozwoliłyby następnie ustalić, czy znaczący krąg docelowych odbiorców identyfikuje towary i usługi oznaczone badanym znakiem jako pochodzące od określonego przedsiębiorstwa (04.05.1999 r., C-108/97 & C-109/97, Chiemsee, EU:C:1999:230, § 52; 19.05.2009 r., T-211/06, Cybercrédit et al. EU:T:2009:160, § 51).

Wreszcie zgłaszający nie przedstawił dowodów bezpośrednich w postaci oświadczeń izb handlowych, przemysłowych lub innych stowarzyszeń handlowych i zawodowych, lub  innych dowodów potwierdzających, że omawiane oznaczenie przed datą zgłoszenia było postrzegane przez właściwy krąg odbiorców jako wskazówka pochodzenia handlowego zakwestionowanych usług. Urząd nie ma obowiązku wyszukiwania i przedstawiania dowodów, lecz podejmuje decyzje na podstawie dokumentów przedłożonych przez zgłaszającego. Urząd odnotowuje oświadczenia przedstawicieli środowiska motocyklistów w Polsce. Niemniej jednak, należy zauważyć, że, w przeciwieństwie do dowodów pochodzących od niezależnych stowarzyszeń lub izb handlowych, dowody pochodzące od dostawców lub dystrybutorów mają mniejsze znaczenie, ponieważ istnieje pewien stopień zależności między zgłaszającym a tymi podmiotami, który ma wpływ na wiarygodność tych środków dowodowych.

Zgłaszający załącza artykuły prasowe z lipca 2013 r. na potwierdzenie, że Przystań Motocyklowa została dostrzeżona i doceniona przez środowisko motocyklistów już w pierwszych tygodniach funkcjonowania. Istotnie artykuły potwierdzają, że zgłaszający poczynił starania w celu uzyskania przez badany znak rozpoznawalności, jednak brak jest informacji na temat czytelnictwa ww. artykułów prasowych, ich zasięgu, a także obszaru, z którego uzyskano dostęp do stron internetowych, na których artykuły były opublikowane. W związku z tym Urząd nie dysponuje danymi pozwalającymi ustalić rozpowszechnienie geograficzne oznaczenia i część właściwego kręgu odbiorców, która rozpoznaje dane usługi jako pochodzące od określonego przedsiębiorstwa.

W związku z tym, że główną funkcją znaku towarowego jest zagwarantowanie, że towar lub usługa oznaczone danym znakiem towarowym pochodzą z określonego przedsiębiorstwa, wtórny charakter odróżniający uzyskany w następstwie używania należy ocenić w odniesieniu do danych towarów i usług. W konsekwencji dowody przedstawione przez zgłaszającego muszą wykazać związek między oznaczeniem a towarami i usługami, w odniesieniu do których zgłaszane jest oznaczenie, stwierdzając, że dana kategoria osób lub co najmniej jej znacząca część identyfikuje towary i usługi jako pochodzące z określonego przedsiębiorstwa z powodu znaku towarowego (04.05.1999 r., C-108/97 & C-109/97, Chiemsee, EU:C:1999:230, § 52; 19.05.2009 r., T-211/06, Cybercrédit et al., EU:T:2009:160, § 51). W omawianym przypadku zgłaszający nie wskazał wyraźnie, w stosunku do których usług rozpatrywane oznaczenie uzyskało wtórny charakter odróżniający.

Podsumowanie

Podsumowując, należy stwierdzić, że zgłaszający przedstawił materiał dowodowy niewystarczający dla wykazania, że zgłoszony znak „Przystań Motocyklowa” w momencie złożenia wniosku o rejestrację posiadał charakter odróżniający uzyskany w następstwie używania w odniesieniu do zgłoszonych usług w zakresie, który pozwoliłby co najmniej znaczącej części odpowiedniego kręgu konsumentów w Unii Europejskiej posługujących się językiem polskim identyfikować te usługi jako pochodzące od konkretnego przedsiębiorcy.

Z powyższych powodów odrzuca się przedstawione przez zgłaszającego oświadczenie, zgodnie z którym zgłoszony znak towarowy uzyskał charakter odróżniający w następstwie używania zgodnie z art. 7 ust. 3 RZTUE.

Z przyczyn opisanych powyżej i zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) i art. 7 ust. 2 RZTUE, zgłoszenie znaku towarowego Unii Europejskiej 017962301 zostaje odrzucone w stosunku do następujących usług:

Klasa 39	Parkowanie samochodów; Udostępnianie parkingów i usługi związane z parkowaniem samochodów; Parkowanie pojazdów; Udostępnianie miejsc parkingowych; Udostępnianie obiektów parkingowych; Usługi w zakresie parkowania pojazdów.
Klasa 43	Oferowanie żywności i napojów dla gości; Bary; Pensjonaty, domy gościnne; Oferowanie zakwaterowania tymczasowego jako część pakietów pobytowych; Hostele (schroniska).

Zgłoszenie będzie dalej rozpatrywane dla pozostałych następujących usług:

Klasa 37

Naprawa lub konserwacja dwukołowych pojazdów silnikowych; Udzielanie informacji związanych z naprawą lub konserwacją dwukołowych pojazdów mechanicznych.

Na mocy art. 67 RZTUE zgłaszający ma prawo do wniesienia odwołania od niniejszej decyzji. Zgodnie z art. 68 RZTUE odwołanie do Urzędu należy wnieść na piśmie w terminie dwóch miesięcy od otrzymania niniejszej decyzji. Odwołanie wnosi się w języku postępowania, w którym wydano decyzję będącą przedmiotem odwołania.

W terminie czterech miesięcy od otrzymania niniejszej decyzji należy przekazać pisemne stanowisko przedstawiające podstawy odwołania. Odwołanie uważa się za wniesione z chwilą uiszczenia opłaty za odwołanie w wysokości 720 EUR.

Anna MAKOWSKA

Załącznik:

Zawiadomienie z 02.11.2018 r. o bezwzględnych podstawach odmowy rejestracji