Decyzja o odmowie udzielenia rejestracji znaku towarowego Unii Europejskiej

(art. 7 i art. 42 ust. 2 RZTUE)]

Alicante, 30/08/2019

Michał Gruca Kancelaria Radcy Prawnego Michał Gruca ul. Inflancka 5/93 PL 00-189 Warszawa POLONIA

Nr zgłoszenia:	018023505
Nr referencyjny zgłaszającego:
Znak towarowy:	SOUL DANCE PARTY
Rodzaj znaku:	Znak słowny
Zgłaszający:	1C SDP sp. z o.o. Krakowiaków 36 02-255 Warszawa POLONIA

Zawiadomieniem z dnia 20/03/2019 r. o podstawach odmowy udzielenia rejestracji Urząd stwierdził na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 2 RZTUE, że zgłoszony znak ma charakter opisowy i jest pozbawiony jakiegokolwiek charakteru odróżniającego ze względów przedstawionych w załączonym piśmie.

W dniu 09/04/2019 r. zgłaszający przedstawił swoje uwagi, przytaczając następujące argumenty:

1. Urząd w swoim zawiadomieniu nie odniósł się do każdej grupy towarów i usług oddzielnie lecz w sposób niepełny.

2. Towary i usługi są skierowane do ludzi młodych, którzy raczej nie skojarzą słowa SOUL jako odnoszącego się do rodzaju muzyki szczególnie, że znak nie zawiera słowa MUSIC.

3. Zgłaszający podnosi, że poszczególne elementy znaku mają różne znaczenia i tym samym znak jakos całość może być odebrany w różny sposób na przykład jako „przyjęcie na którym się tańczy taniec duszy”, „przyjęcie tańczących duszą”, „oddział tańczących dusz”, „drużyna pląsających duszyczek” itp. Ponadto znak nie zawiera przyimków co skłania do różnych sposobów interpretacji znaku.

4. Słowo „PARTY” będzie rozumiane przez graczy jako grupa, załoga, drużyna.

5. Zgłaszający przytacza szereg znaków zarejestrowanych przez Urząd zawierających element „SOUL” w znaczeniu „dusza” oraz wcześniejsze znaki zawierające inne elementy omawianego oznaczenia w stosunku do towarów i usług w klasach 9, 28 oraz 41.

Zgodnie z art. 94 RZTUE Urząd podejmuje decyzję opartą na argumentach lub dowodach, do których zgłaszający miał okazję się odnieść.

Po rozważeniu argumentów zgłaszającego Urząd zdecydował podtrzymać zastrzeżenia odnośnie do zdolności rejestracyjnej zgłoszonego znaku.

Na podstawie art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE nie są rejestrowane „znaki towarowe, które składają się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć w obrocie do oznaczania rodzaju, jakości, ilości, przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego lub czasu produkcji towaru lub świadczenia usługi, lub innych właściwości towarów lub usług”.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem każda z podstaw odmowy rejestracji wymieniona w art. 7 ust. 1 RZTUE jest niezależna i wymaga odrębnego zbadania. Ponadto wspomniane podstawy odmowy rejestracji należy interpretować w świetle interesu publicznego, leżącego u źródła każdej z nich. Interes publiczny brany pod uwagę musi odzwierciedlać różne względy, zgodnie z daną podstawą odmowy rejestracji (16/09/2004, C‑329/02 P, SAT/2, EU:C:2004:532, § 25).

Zakazując rejestracji jako znaków towarowych Unii Europejskiej oznaczeń lub wskazówek, art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE

ma na celu interes publiczny, zgodnie z którym opisowe oznaczenia lub wskazówki odnoszące się do właściwości towarów lub usług, których dotyczy zgłoszenie rejestracyjne, mogą być wykorzystywane przez wszystkich. Przepis ten odpowiednio zapobiega zastrzeganiu takich oznaczeń i wskazówek tylko przez jedno przedsiębiorstwo ze względu na to, że zostały zarejestrowane jako znaki towarowe.

(23/10/2003, C‑191/01 P, Doublemint, EU:C:2003:579, § 31).

„Oznaczenia lub wskazówki, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. c) [RZTUE], to takie oznaczenia lub wskazówki, które mogą służyć w normalnym użyciu z punktu widzenia docelowego kręgu odbiorców do oznaczenia, bezpośrednio lub poprzez odniesienie do jednej z istotnych właściwości, towarów lub usług, dla których wniesiono o rejestrację” (26/11/2003, T‑222/02, Robotunits, EU:T:2003:315, § 34).

Zgłaszający stwierdza, iż Urząd uzasadniając swoje stanowisko, nie odniósł się dostatecznie precyzyjnie do wszystkich towarów i usług. W odniesieniu do tego argumentu, Urząd musi podkreślić, że zgodnie z wyrokiem z dnia 15/02/2007 w sprawie C-239/05, „The Kitchen Company”, punkt 38, Trybunał orzekł, że „biorąc pod uwagę całość powyższych rozważań, na pierwsze pytanie należy odpowiedzieć, że wykładni dyrektywy należy dokonywać w ten sposób, iż właściwy organ, odmawiając rejestracji znaku towarowego, zobowiązany jest do podania w swej decyzji wniosków, do jakich doszedł w odniesieniu do każdego z towarów lub każdej z usług objętych zgłoszeniem, niezależnie od tego, w jaki sposób zgłoszenie to zostało sformułowane. Jednakże w przypadku, gdy ta sama podstawa odmowy rejestracji podnoszona jest wobec kategorii lub grupy towarów lub usług, właściwy organ może ograniczyć się do ogólnego uzasadnienia dotyczącego wszystkich rozpatrywanych towarów lub usług” (podkreślenie własne).

Dla Urzędu jest jasne, że zakwestionowane towary i usługi w poszczególnych klasach 9, 28, 41 należą do tej samej grupy produktów i dotyczą lub mogą dotyczyć gier, dlatego Urząd miał prawo użyć ogólnego uzasadnienia w przypadku każdej klasy.

Urząd zauważył w zawiadomieniu o podstawach odmowy udzielenia rejestracji sporny znak zawiera słowa z języka angielskiego i w związku z powyższym właściwa grupa docelowa, w odniesieniu, do której należy ocenić bezwzględne podstawy odmowy rejestracji, obejmuje przeciętnych anglojęzycznych konsumentów pochodzących z Unii. Przeciętny anglojęzyczny konsument zrozumie przedmiotowy znak towarowy, jako wyrażenie o określonym znaczeniu: przyjęcie taneczne w rytmie muzyki soul. Widząc ten znak na towarach w klasie 9 takich jak pobieralne gry komputerowe, czy gry elektroniczne w klasie 28 tudzież w stosunku do usług w klasie 41 takich jak udostępnianie gry komputerowej dostępnej w sieci dla użytkowników sieci, przeciętny konsument natychmiast odbierze ten znak, jako jasny przekaz wskazujący na przedmiot tych towarów i usług mianowicie, że dotyczą one gier tanecznych zwiarających na przykład lekcje tańca w rytmie muzyki soul. W niniejszej sprawie oznaczenie „SOUL DANCE PARTY” jest dostatecznie jasne dla anglojęzycznych konsumentów i w stosunku do towarów i usług objętych zgłoszeniem, że będzie postrzegane, jako opis cech tychże towarów i usług, mianowicie ich przedmiotu, a nie jako oznaczenie pochodzenia handlowego.

Należy również podkreślić, że dokładne, gramatycznie poprawne użycie elementów znaku nie jest decydujące dla ustalenia, czy znak ma charakter opisowy. W omawianym oznaczeniu pominięcie przyimków nie ma znaczenia, a znak nadal pozostaje oznaczeniem pozbawionym charakteru odróżniającego i nie odbiega on od innych oznaczeń stosowanych w branży. Podobnie jest z pominięciem słowa „MUSIC”, które doprecyzowałoby znaczenie słowa „SOUL”. W zestawieniu z pozostałymi słowami znaku, mianowicie „DANCE” i „PARTY”, będzie ono niemalże automatycznie kojarzone z rodzajem muzyki, a nie z duszą.

Aby odmówić rejestracji znaku towarowego na podstawie art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE,

nie jest konieczne, aby oznaczenia lub wskazówki tworzące znak, o których mowa we wspomnianym artykule, rzeczywiście były wykorzystywane w chwili składania zgłoszenia rejestracyjnego, w sposób opisujący takie towary lub usługi, dla których składa się zgłoszenie, lub właściwości tych towarów lub usług. Wystarczy, zgodnie z tym, co wynika z brzmienia danego przepisu, żeby takie oznaczenia lub wskazówki mogły być stosowane do takich celów. Zatem na podstawie wspomnianego przepisu należy odmówić rejestracji znaku, jeżeli co najmniej jedno z jego możliwych znaczeń wskazuje właściwość danych towarów lub usług.

(23/10/2003, C‑191/01 P, Doublemint, EU:C:2003:579, § 32, podkreślenie dodane.)

Urząd nie neguje innych potencjalnych znaczeń terminu „SOUL DANCE PARTY” czy też poszczególnych jego części przytoczonych przez zgłaszającego jednakże ponieważ wyżej przytoczony wyrok w sprawie ,,DOUBLEMINT” nakazuje brać pod uwagę każde z możliwych znaczeń słów tworzących znak, koniecznym jest uwzględnienie również i tego konkretnego znaczenia słów „SOUL DANCE PARTY”. Ponadto, anglojęzyczny konsument w zetknięciu z omawianym oznaczeniem w odniesieniu do gier elektronicznych niewątpliwie zrozumie te słowa jako okreslenie przedmiotu towarów i usług nim oznaczonych. Wobec powyższego, ten argument zgłaszającego nie może być uwzględniony.

Odnosząc się do argumentu zgłaszającego, że niektóre podobne rejestracje zostały przyjęte przez EUIPO, należy zaznaczyć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „wydawanie decyzji dotyczących rejestracji oznaczenia jako znaku towarowego Unii Europejskiej wchodzi w zakres kompetencji ograniczonej, a nie uprawnień dyskrecjonalnych”. W związku z tym możliwość rejestracji oznaczenia jako znaku towarowego Unii Europejskiej powinna być oceniana wyłącznie na podstawie RZTUE, tak jak jest ono interpretowane przez sądownictwo unijne, a nie na podstawie wcześniejszej praktyki Urzędu (15/09/2005, C‑37/03 P, BioID, EU:C:2005:547, § 47; i 09/10/2002, T‑36/01, Glass Pattern, EU:T:2002:245, § 35).

„Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości jasno wynika, że zasadę równego traktowania należy godzić z zasadą praworządności, zgodnie z którą nikt nie może powoływać się na swoją korzyść na niezgodne z prawem działanie, którego dopuszczono się na rzecz innej osoby” (27/02/2002, T‑106/00, Streamserve, EU:T:2002:43, § 67).

Zgłaszający odnosi się do wcześniejszych znaków zarejestrowanych przez Urząd zawierających poszczególne elementy omawianego znaku. Należy tutaj zauważyć, że nie jest częścią procedury rozpatrywania zgłoszenia, ponowne egzaminowanie wcześniejszych znaków towarowych, które zostały zbadane przez Urząd. Każdy znak musi zostać oceniony w oparciu o swoje własne cechy a decyzja podjęta na podstawie aktualnych praktyk i realiów rynkowych. Ponadto znak towarowy należy oceniać w odniesieniu do towarów i usług objętych zgłoszeniem. I tak międzynarodowy znak nr 1 373 580 „THE PARTY” oraz Unijny znak nr 11 636 388 „Soul” zostały zarejestrowane przez Urząd dla towarów optycznych czy też fotograficznych w klasie 9 w stosunku, do których posiadają charakter odróżniający. Natomiast Unijne znaki towarowe nr 14 563 613 oraz 13 470 778 zawierają dodatkowe elementy graficzne, które nadają im charakter odróżniający. Z kolei Unijny znak „SOUL” nr 14 563 647 został częściowo odrzucony przez Urząd w stosunku do towarów w klasie 9 i usług w klasie 35 ze względu na związek z muzyką soulową.

W odniesieniu do przywołanych przez zgłaszającego znaków nr 4 641 007 należy zauważyć, że został on zarejestrowany w 2007r a znak nr 2 589 984 „DANCE” w roku 2003. Od tego czasu praktyka Urzędu znacznie się zmieniła i zostały wdrożone nowe wytyczne.

Z przyczyn opisanych powyżej i zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) i art. 7 ust. 2 RZTUE, zgłoszenie znaku towarowego Unii Europejskiej 18 023 505 „SOUL DANCE PARTY” zostaje odrzucone w stosunku do wszystkich towarów i usług.

Na mocy art. 67 RZTUE zgłaszający ma prawo do wniesienia odwołania od niniejszej decyzji. Zgodnie z art. 68 RZTUE odwołanie do Urzędu należy wnieść na piśmie w terminie dwóch miesięcy od otrzymania niniejszej decyzji. Odwołanie wnosi się w języku postępowania, w którym wydano decyzję będącą przedmiotem odwołania. W terminie czterech miesięcy od otrzymania niniejszej decyzji należy przekazać pisemne stanowisko przedstawiające podstawy odwołania. Odwołanie uważa się za wniesione z chwilą uiszczenia opłaty za odwołanie w wysokości 720 EUR.

Katarzyna ZANIECKA