Decyzja o odmowie udzielenia rejestracji znaku towarowego Unii Europejskiej

(art. 7 i art. 42 ust. 2 RZTUE)]

Alicante, 05/02/2020

Papaya Films Wiślana 8 00-317 Warszawa POLONIA

Nr zgłoszenia:	018049301
Nr referencyjny zgłaszającego:
Znak towarowy:
Rodzaj znaku:	Znak graficzny
Zgłaszający:	Papaya Films Wiślana 8 00-317 Warszawa POLONIA

Zawiadomieniem z dnia 07/05/2019 r. o podstawach odmowy udzielenia rejestracji Urząd stwierdził na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) oraz art. 7 ust. 2 RZTUE, że zgłoszony znak jest pozbawiony jakiegokolwiek charakteru odróżniającego ze względów przedstawionych w załączonym piśmie.

W dniu 18/06/2019 zgłaszający przedstawił swoje uwagi, przytaczając następujące argumenty:

1. Zgłaszający podnosi, że znak towarowy stanowi wielokąt o dwunastu wierzchołkach zbudowany na bazie trzech zachodzących na siebie prostokątów o różnej wielkości. Znak rozpowszechniany jest w różnych kolorach, dlatego zgłoszenie ma charakter czarno-biały.

2. Zgłoszone oznaczenie koresponduje w swoim kształcie z podstawową wersją znaku Unii Europejskiej nr 18 049 297.

3. Zgłaszający przedstawia przykłady wykorzystania znaku w odniesieniu do towarów i usług objętych zgłoszeniem i podkreśla, że jest on rozpoznawany przez docelową grupę odbiorców w Wielkiej Brytanii i Polsce, jako oznaczenie Papaya Films.

4. Zdaniem zgłaszającego oznaczenie ma oryginalny charakter i jest fantazyjne, na co składa się nietypowy kształt wielokąta nawiązujący do trzech połączonych ekranów lub taśmy filmowej.

5. Znak nie jest prosta figurą geometryczną, a składa się z trzech figur połączonych w nietypowy i abstrakcyjny sposób i tym samym spełnia podstawowe funkcje znaku towarowego.

Zgodnie z art. 94 RZTUE Urząd podejmuje decyzję opartą na argumentach lub dowodach, do których zgłaszający miał okazję się odnieść.

Po rozważeniu argumentów zgłaszającego Urząd zdecydował podtrzymać zastrzeżenia odnośnie do zdolności rejestracyjnej zgłoszonego znaku.

Na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) RZTUE, nie są rejestrowane „znaki towarowe, które pozbawione są jakiegokolwiek odróżniającego charakteru”.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem każda z podstaw odmowy rejestracji wymieniona w art. 7 ust. 1 RZTUE jest niezależna i wymaga odrębnego zbadania. Ponadto wspomniane podstawy odmowy rejestracji należy interpretować w świetle interesu publicznego, leżącego u źródła każdej z nich. Interes publiczny brany pod uwagę musi odzwierciedlać różne względy, zgodnie z daną podstawą odmowy rejestracji (16/09/2004, C‑329/02 P, SAT/2, EU:C:2004:532, § 25).

Znakami, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. b) RZTUE, są w szczególności takie znaki, które nie pozwalają danemu kręgowi odbiorców na „dokonanie przy następnym zakupie omawianych towarów lub usług tego samego wyboru, jeżeli doświadczenie okazało się pozytywne, lub też odmiennego wyboru, jeśli było ono negatywne” (27/02/2002, T‑79/00, Lite, EU:T:2002:42, § 26). Ma to miejsce między innymi w przypadku gdy oznaczenia są powszechnie używane w ramach sprzedaży danych towarów lub usług (15/09/2005, T‑320/03, Live richly, EU:T:2005:325, § 65).

Chociaż kryteria oceny odróżniającego charakteru są takie same dla wszystkich rodzajów znaków towarowych, to w ramach stosowania tych kryteriów może się okazać, że postrzeganie tych znaków przez właściwy krąg odbiorców nie musi być takie samo dla każdego z tych rodzajów, a zatem może okazać się trudniejsze wykazanie odróżniającego charakteru niektórych rodzajów znaków towarowych niż innych (29/04/2004, C‑456/01 P & C‑457/01 P, Tabs, EU:C:2004:258, § 38).

Ponadto ze względu na charakter niektórych z omawianych towarów i usług, nawet jeżeli poziom uwagi części właściwych odbiorców jest wysoki, zważywszy relatywnie wysoki poziom techniczny i koszt tych usług, może on być relatywnie niski, jeżeli chodzi o wskazówki o charakterze promocyjnym, które nie są decydujące dla odbiorców dobrze poinformowanych (05/12/2002, T‑130/01, Real People, Real Solutions, EU:T:2002:301, § 24).

Należy stwierdzić, że fakt, iż właściwy krąg odbiorców tworzą specjaliści w danej dziedzinie, nie może mieć decydującego wpływu na kryteria prawne stosowane przy dokonywaniu oceny charakteru odróżniającego oznaczenia. Chociaż jest prawdą, że poziom uwagi właściwego kręgu odbiorców tworzonego przez specjalistów w danej dziedzinie jest z definicji wyższy od poziomu uwagi przeciętnego konsumenta, to niekoniecznie wynika z tego, że nieznaczny charakter odróżniający oznaczenia będzie wystarczający, w przypadku gdy właściwe grono odbiorców tworzą specjaliści w danej dziedzinie (12/07/2012, C‑311/11 P, Wir machen das Besondere einfach, EU:C:2012:460, § 48).

W swoim piśmie z dnia 07/05/2019 r. Urząd zakwestionował omawiany znak ponieważ poszczególne elementy zgłoszonego znaku, zarówno pojedynczo jak i w połączeniu, nie posiadają charakteru odróżniającego. Zgłoszony znak ma formę prostych figur geometrycznych; mianowicie składa się z trzech zachodzących na siebie prostokątów o różnej wielkości. Omawiane oznaczenie nie zawiera żadnych napisów, kolorów, fantazyjnych elementów graficznych, które nadawałyby mu charakter odróżniający.

Zgodnie z wyrokiem Sądu niezwykle proste oznaczenie, złożone z podstawowej figury geometrycznej, np. koła, linii, prostokąta lub pięciokąta, nie jest w stanie przekazać wiadomości, którą konsumenci by zapamiętali, w związku z czym nie będą oni traktować takiego oznaczenia jako znak towarowy, chyba że nabył on wtórną zdolność odróżniającą (12/09/2007, T-304/05, Pentagon, EU:T:2012:271, § 22; 29/09/2009, T-139/08, Smiley, EU:T:2009:364, § 26; 25/09/2015, T-209/14, Grünes Achteck (fig.), EU:T:2015:701, § 43; 03/12/2015, T-695/14, DARSTELLUNG EINES SCHWARZEN QUADRATS MIT AUSLASSUNG (fig.), EU:T:2015:928, § 18).

Zgłaszający podnosi, że znak towarowy stanowi wielokąt o dwunastu wierzchołkach zbudowany na bazie trzech zachodzących na siebie prostokątów o różnej wielkości. Znak rozpowszechniany jest w różnych kolorach, dlatego zgłoszenie ma charakter czarno-biały. Jego zdaniem oznaczenie ma oryginalny charakter i jest fantazyjne, na co składa się nietypowy kształt wielokąta nawiązujący do trzech połączonych ekranów lub taśmy filmowej.

Należy wziąć pod uwagę to, że przeciętny odbiorca zazwyczaj nie patrzy na rzeczy analitycznie. Znak towarowy musi zatem pozwalać przeciętnemu odbiorcy odpowiednich towarów lub usług - właściwie poinformowanemu, dostatecznie uważnemu i rozsądnemu - na odróżnienie ich od produktów innych przedsiębiorstw, bez dokonywania szczególnej analizy czy porównania, i bez nadmiernie wytężonej uwagi (wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 12/02/2004 w sprawie C-218/01 „Perwoll bottle”, pkt 53, oraz wyrok z 12/01/2006 w sprawie C-173/04 „Stand-up pouches”, pkt 29). Wobec powyższego jest mało prawdopodobne, że właściwy krąg odbiorców skojarzy oznaczenie z połączonymi ekranami lub taśmą filmową. Wymagałoby to od odbiorców znacznego wysiłku intelektualnego i z braku dodatkowych wskazówek zawartych w znaku możliwość takiego skojarzenia nawet w stosunku do towarów i usług związanych z branżą filmową jest mało zasadne ponieważ znak nie nawiązuje w sposób bezpośredni do żadnych towarów i usług. Będzie on raczej postrzegany jako element dekoracyjny zgłoszonych towarów i usług, a nie jako wskazówka pochodzenia komercyjnego.

Omawiane oznaczenie zostało zgłoszone w formie czarno-białej i właśnie w takiej formie musi zostać oceniona jego zdolność odróżniająca. Fakt używania znaku w kolorze nie jest przedmiotem niniejszego badania.

Na podstawie przedstawionych przez zgłaszającego przykładów wykorzystania znaku w odniesieniu do towarów i usług objętych zgłoszeniem i stwierdzeniu, że jest on rozpoznawany przez docelową grupę odbiorców w Wielkiej Brytanii i Polsce, jako oznaczenie Papaya Films nie można stwierdzić, że zainteresowani odbiorcy lub co najmniej znaczna ich część rozpoznają kompozycję trzech zachodzących na siebie prostokątów, jako pochodzącą od zgłaszającego jedynie na podstawie ich kształtu i ułożenia. Fakt ten mógłby mieć znaczenie dla ustalenia istnienia wtórnego charakteru odróżniającego omawianego znaku, jednakże zgłaszający nie wystąpił o zbadanie tegoż charakteru, ani też nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie takiej tezy.

Zdaniem zgłaszającego znak nie jest prosta figurą geometryczną, a składa się z trzech figur połączonych w nietypowy i abstrakcyjny sposób. Zgodnie z praktyką Urzędu kształty geometryczne mogą nadawać charakter odróżniający oznaczeniu, gdy ich przedstawienie, układ lub połączenie z innymi elementami tworzy całościowe wrażenie, które jest w wystarczającym stopniu odróżniające. Taka sytuacja jednakże nie zachodzi w obecnym przypadku. Kształt geometryczny, stanowiący omawiane oznaczenie, składający się z połączenia trzech prostokątów nie jest tak uderzający i zaskakujący, że mógłby trwale się zapisać w pamięci konsumenta i tym samym pozwolić mu odróżnić towary i usługi pochodzące od konkretnego wytwórcy/dostawcy.

W przypadku omawianego znaku Urząd stoi na stanowisku, że nie jest on dostatecznie fantazyjny, aby mógł on być postrzegany przez konsumenta jako wskazówka pochodzenia handlowego i w związku z tym nie pozwala on właściwemu kręgowi odbiorców odróżnić towarów i usług zgłaszającego od innych towarów i usług oferowanych na rynku. Rzeczony znak jest więc pozbawiony charakteru odróżniającego i nie jest w stanie pełnić funkcji znaku towarowego.

Odnosząc się do argumentu zgłaszającego, że niektóre podobne rejestracje zostały przyjęte przez EUIPO, należy zaznaczyć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „wydawanie decyzji dotyczących rejestracji oznaczenia jako znaku towarowego Unii Europejskiej wchodzi w zakres kompetencji ograniczonej, a nie uprawnień dyskrecjonalnych”. W związku z tym możliwość rejestracji oznaczenia jako znaku towarowego Unii Europejskiej powinna być oceniana wyłącznie na podstawie RZTUE, tak jak jest ono interpretowane przez sądownictwo unijne, a nie na podstawie wcześniejszej praktyki Urzędu (15/09/2005, C‑37/03 P, BioID, EU:C:2005:547, § 47; i 09/10/2002, T‑36/01, Glass pattern, EU:T:2002:245, § 35).

„Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości jasno wynika, że zasadę równego traktowania należy godzić z zasadą praworządności, zgodnie z którą nikt nie może powoływać się na swoją korzyść na niezgodne z prawem działanie, którego dopuszczono się na rzecz innej osoby” (27/02/2002, T‑106/00, Streamserve, EU:T:2002:43, § 67).

Zgłaszający przywołuje swój inny znak Unii Europejskiej nr 18 049 297 . Znak ten jednak nie jest porównywalny z zakwestionowanym oznaczeniem, ponieważ poza elementami opisowymi („FILMS”) czy nieodróżniającymi (element graficzny) zawiera również element słowny „PAPAYA”, który nie ma żadnego bezpośredniego związku z towarami i usługami objętymi zgłoszeniem (w klasach 9, 35 i 41) i w związku z tym nadaje całemu oznaczeniu charakter odróżniający.

Z przyczyn opisanych powyżej i zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. b) oraz art. 7 ust. 2 RZTUE, zgłoszenie znaku towarowego Unii Europejskiej 18 049 301 zostaje odrzucone w stosunku do wszystkich towarów i usług.

Na mocy art. 67 RZTUE zgłaszający ma prawo do wniesienia odwołania od niniejszej decyzji. Zgodnie z art. 68 RZTUE odwołanie do Urzędu należy wnieść na piśmie w terminie dwóch miesięcy od otrzymania niniejszej decyzji. Odwołanie wnosi się w języku postępowania, w którym wydano decyzję będącą przedmiotem odwołania. W terminie czterech miesięcy od otrzymania niniejszej decyzji należy przekazać pisemne stanowisko przedstawiające podstawy odwołania. Odwołanie uważa się za wniesione z chwilą uiszczenia opłaty za odwołanie w wysokości 720 EUR.

Katarzyna ZANIECKA