Decyzja o odmowie udzielenia rejestracji znaku towarowego Unii Europejskiej

(art. 7 i art. 42 ust. 2 RZTUE)

Alicante, 08/05/2018

KANCELARIA PATENTOWA WIMA-PATENT Ul. Wodzisławska 14 44-201 Rybnik POLONIA

Nr zgłoszenia:	017255209
Nr referencyjny zgłaszającego:	Classica/EUTM/2017
Znak towarowy:	Classica Americana
Rodzaj znaku:	Znak graficzny
Zgłaszający:	VIRTU Marketing Sp. z o.o. ul. Łośnicka 35 42400 Zawiercie POLONIA

Zawiadomieniem z dnia 07/11/2017 r. o podstawach odmowy udzielenia rejestracji Urząd stwierdził na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 2 RZTUE, że zgłoszony znak ma charakter opisowy i jest pozbawiony jakiegokolwiek charakteru odróżniającego ze względów przedstawionych w załączonym piśmie.

Na wniosek zgłaszającego, Urząd przedłużył termin na przedstawienie uwag w odpowiedzi.

W dniu 06/03/2018 r. zgłaszający przedstawił swoje uwagi, przytaczając następujące argumenty:

1. Odbiorcą znaku nie jest tylko przeciętny włoskojęzyczny konsument, ale przede wszystkim przeciętny polskojęzyczny użytkownik. Dla tego odbiorcy, jak i dla mieszkańców takich krajów jak Portugalia, Hiszpania, Rumunia, itp., wyrażenie „CLASSICA AMERICANA” będzie zrozumiałe jako „klasyczna amerykańska”, ale nie jest to wystarczający argument.

2. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, musi istnieć konkretny i bezpośredni związek między pojęciem, a towarami i usługami wskazanymi w zgłoszeniu. Musi on tez być zrozumiały bez dłuższego zastanowienia, a charakter opisowy musi być dla odbiorcy oczywisty i nie wzbudzać wątpliwości. Towary, których dotyczy zgłoszenie, to dania, które mogą być przygotowywane na różne sposoby, nawet na sposób typowo czy klasycznie amerykański. W obecnym wypadku, polsko-, włosko-, anglo-, francusko-, czy niemieckojęzyczni odbiorcy nie skojarzą jednoznacznie i bez konieczności dalszej refleksji wyrażenia „CLASSICA AMERICANA” ze zgłoszonymi towarami.

3. Internetowe wyszukiwanie grafiki pod hasłem „CLASSICA AMERICANA” wykazuje, że przedmiotowe wyrażenie będzie się kojarzyć z domami jednorodzinnymi w klasycznym, amerykańskim stylu, następnie z samochodami czy motocyklami, a nie ze zgłoszonymi towarami.

4. Zgłaszający nie szuka monopolu na używanie słów „CLASSICA AMERICANA”; w obecnym wypadku chodzi o znak graficzny „o wyróżniającej grafice”.

5. Urząd zarejestrował poprzednio znaki słowne pozbawione zdolności odróżniającej, takie jak zgłoszenie nr. 006975254, „THE CHICAGO PIZZA PIE FACTORY”, m.in. dla pizzy w Klasie 30, zgłoszenie nr. 004584793, „CLASSICA COLLECTION”, dla towarów w Klasie 6, czy zgłoszenie nr. 011545233, „Classical Russian Ballet”, dla usług w Klasie 41. Jako że są to oznaczenia opisujące rodzaj i pochodzenie geograficzne towarów, odmówienie przez Urząd rejestracji przedmiotowego, graficznego zgłoszenia jest sprzeczne „z ogólną zasada prawa”.

Zgodnie z art. 94 RZTUE Urząd podejmuje decyzję opartą na argumentach lub dowodach, do których zgłaszający miał okazję się odnieść.

Po rozważeniu argumentów zgłaszającego Urząd zdecydował podtrzymać zastrzeżenia odnośnie do zdolności rejestracyjnej zgłoszonego znaku.

Na podstawie art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE nie są rejestrowane „znaki towarowe, które składają się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć w obrocie do oznaczania rodzaju, jakości, ilości, przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego lub czasu produkcji towaru lub świadczenia usługi, lub innych właściwości towarów lub usług”.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem każda z podstaw odmowy rejestracji wymieniona w art. 7 ust. 1 RZTUE jest niezależna i wymaga odrębnego zbadania. Ponadto wspomniane podstawy odmowy rejestracji należy interpretować w świetle interesu publicznego, leżącego u źródła każdej z nich. Interes publiczny brany pod uwagę musi odzwierciedlać różne względy, zgodnie z daną podstawą odmowy rejestracji (16/09/2004, C-329/02 P, SAT/2, EU:C:2004:532, § 25).

Zakazując rejestracji jako znaków towarowych Unii Europejskiej oznaczeń lub wskazówek, art. 7 ust. 1 lit. c) RZTUE

ma na celu interes publiczny, zgodnie z którym opisowe oznaczenia lub wskazówki odnoszące się do właściwości towarów lub usług, których dotyczy zgłoszenie rejestracyjne, mogą być wykorzystywane przez wszystkich. Przepis ten odpowiednio zapobiega zastrzeganiu takich oznaczeń i wskazówek tylko przez jedno przedsiębiorstwo ze względu na to, że zostały zarejestrowane jako znaki towarowe.

(23/10/2003, C-191/01 P, Doublemint, EU:C:2003:579, § 31).

„Oznaczenia lub wskazówki, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. c) [RZTUE], to takie oznaczenia lub wskazówki, które mogą służyć w normalnym użyciu z punktu widzenia docelowego kręgu odbiorców do oznaczenia, bezpośrednio lub poprzez odniesienie do jednej z istotnych właściwości, towarów lub usług, dla których wniesiono o rejestrację” (26/11/2003, T-222/02, Robotunits, EU:T:2003:315, § 34).

Urząd odpowie teraz na argumenty zgłaszającego.

W związku z pierwszym argumentem, nie należy zapominać, że znak towarowy Unii Europejskiej jest rejestrowany dla całego jej terytorium i w konsekwencji jego potencjalnymi odbiorcami są wszyscy obywatele wspólnoty.

Zgodnie z Wytycznymi dotyczącymi rozpatrywania spraw przez Urząd, Część B: Rozpatrywanie zgłoszeń, Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji, do odmowy wystarczy, jeśli znak towarowy ma charakter opisowy lub pozbawiony jest charakteru odróżniającego w którymkolwiek języku urzędowym Unii Europejskiej.

Do odmowy rejestracji znaku wystarczy, jeżeli znak towarowy ma charakter opisowy lub nie ma charakteru odróżniającego, w jednym z oficjalnych języków UE (03/07/2013, T-236/12, Neo, EU:T:2013:343, § 57).

Urząd w swym piśmie z dnia 07/11/2017 r. wykazał, powołując się na definicje słownikowe, że wyrażenie „CLASSICA AMERICANA” ma konkretne znaczenie i jest jasne dla przeciętnych włosko-, hiszpańsko-, portugalsko- i rumuńskojęzycznych konsumentów:

Ocena charakteru opisowego opiera się na sposobie, w jaki właściwy konsument postrzega znak w odniesieniu do towarów i usług, dla których wniesiono o rejestrację. W przedmiotowym przypadku przeciętny włoskojęzyczny konsument rozumiałby ten znak jako mający następujące znaczenie: typowa, charakterystyczna dla/pochodząca z Ameryki. Również hiszpańsko-, portugalsko- i rumuńskojęzyczny przeciętny konsument, mimo różnic w pisowni, zrozumie znak w ten sam sposób, co włoskojęzyczny konsument.

W nawiązaniu do stwierdzenia zgłaszającego, że zrozumienie słownej warstwy, nie jest wystarczającym argumentem do odrzucenia znaku, Urząd podał definicje słownikowe słów, z których składa się przedmiotowy znak, ale również przeanalizował go jako całość.

W konsekwencji i odpowiadając na drugi argument zgłaszającego, po zbadaniu znaku jako całości, Urząd doszedł do wniosku, że istnieje konkretny i bezpośredni związek między znakiem, a towarami wskazanymi w zgłoszeniu. Dlatego też jest on opisowy w stosunku do zgłoszonych towarów, co Urząd przedstawił w liście z dnia 07/11/2017 r.:

Właściwi odbiorcy, pomimo pewnych elementów stylizowanych składających się ze słowa „CLASSICA” napisanego białymi, drukowanymi literami na szarym tle, a pod nim słowa „AMERICANA” w odcieniach niebieskiego, napisanego drukowanymi literami i po łuku, również na szarym tle, postrzegaliby dany znak jako informację, że towary w klasie 30 (dania gotowe wstępnie przetworzone, wymagające obróbki termicznej w postaci: pizzy, zapiekanek w postaci bułki z dodatkami mięsno-warzywnymi, dań zawierających głównie makaron, pizza, zapiekanki w postaci bułki z dodatkami mięsno-warzywnymi, sosy pomidorowe, sosy mięsne, sosy do makaronów, tortille) są daniami gotowymi, pizzami, zapiekankami, daniami z makaronem i ich podstawowymi składnikami (sosami) typowymi dla, pochodzącymi z Ameryki, a w szczególności dla/ze Stanów Zjednoczonych. Jeśli chodzi o tortille będą one postrzegane jak typowe dla i/lub pochodzące z krajów latynoskich, czyli z Ameryki Środkowej i Południowej. Wszystkie towary będą również postrzegane, jako zrobione w typowo amerykańskim stylu, według zasad amerykańskiej kuchni. Takie zrozumienie potęguje fakt, że elementy słowne znaku są rodzaju żeńskiego, tak jak słowo receptura, przepis we wszystkich w/w językach. W związku z powyższym, znak opisuje rodzaj i pochodzenie geograficznego towarów, o których mowa.

Towary, których dotyczy zgłoszenie, to dania, które mogą być przygotowywane na różne sposoby. Niemniej jednak, jak wykazano powyżej, zgłoszony znak jasno wskazuje, że są one zrobione na sposób typowo czy klasycznie amerykański.

Urząd podtrzymuje, że w wystarczający sposób wykazał, że właściwi konsumenci, znający rynek, bezzwłocznie i bez przeszkód ustalą bezpośredni i konkretny związek między znak a towarami, o których rejestrację wniesiono, a konkretniej uznają go za opisujący ich rodzaj i pochodzenie graficzne.

Urząd zaznacza przy tym, iż znak nie został zakwestionowany w stosunku do polsko-, anglo-, francusko-, czy niemieckojęzycznych odbiorców. Nie stanowią oni docelowej grupy konsumentów, którzy zrozumieliby znaczenie zgłoszonego wyrażenia w sposób oczywisty i bez zastanowienia, a jedynie jego tłumaczenia na swoje, poszczególne języki przez co niniejszy znak nie podlega odmowie w stosunku do tych języków. Ocena zgłoszenia w innych krajach UE, w których włoski, hiszpański, portugalski i/lub rumuński nie są zrozumiałe przez znaczną część właściwego kręgu odbiorców, nie ma znaczenia.

Urząd nie zgadza się z następnym argumentem zgłaszającego, a mianowicie, że przedmiotowe wyrażenie będzie się kojarzyć z domami jednorodzinnymi w klasycznym, amerykańskim stylu, następnie z samochodami czy motocyklami, a nie ze zgłoszonymi towarami.

W obecnym przypadku, konkretna branża, realia rynkowe, nie mają nic wspólnego z nieruchomościami, czy pojazdami, ale z produktami spożywczymi. Jest więc nieprawdopodobne, aby właściwi, dobrze poinformowani i rozważni konsumenci znający stosowny rynek (gotowych dań), skojarzyli bez wysiłku i namysłu, wyrażenie „Classica Americana” z domami lub pojazdami, a nie z towarami, o których rejestrację wniesiono.

W odniesieniu do elementów stylizowanych znaku towarowego, ich obecność może nadać odróżniający charakter znakowi składającemu się z opisowego wyrażenia tak, aby mógł się on kwalifikować do rejestracji. Dlatego też należy rozważyć, czy stylizacja i/lub elementy graficzne znaku są wystarczające.

Gdy element słowny ma charakter opisowy, należy sprawdzić czy element graficzny/stylizacja potrafi zapaść w pamięć konsumentom w sposób natychmiastowy i trwały i w ten sposób skutecznie odwrócić ich uwagę od opisowej, nieodróżniającej wiadomości przekazanej przez słowa. Należy przeanalizować czy, z punktu widzenia właściwego kręgu odbiorców, elementy graficzne/stylizowane znaku zmieniają jego znaczenie jako całości w odniesieniu do zgłoszonych towarów.

W przytoczonym powyżej cytacie, Urząd wykazał, że elementy figuratywne spornego znaku są nieskomplikowane i same z siebie nieodróżniające, przez co nie będą wymagały wysiłku interpretacyjnego ze strony właściwego kręgu odbiorców. Stylizacja znaku jest niewystarczająca, aby odciągnąć uwagę istotnego konsumenta od przekazu słownego zgłoszenia, a mianowicie, że towary, dla których wniesiono o rejestrację są zrobiony nie w innym, ale w typowo (klasycznie) amerykańskim stylu. W związku z tym znak jest opisowy i pozbawiony jakiegokolwiek charakteru odróżniającego.

Odnosząc się do argumentu zgłaszającego, że niektóre podobne rejestracje zostały przyjęte przez EUIPO, należy zaznaczyć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „wydawanie decyzji dotyczących rejestracji oznaczenia jako znaku towarowego Unii Europejskiej wchodzi w zakres kompetencji ograniczonej, a nie uprawnień dyskrecjonalnych”. W związku z tym możliwość rejestracji oznaczenia jako znaku towarowego Unii Europejskiej powinna być oceniana wyłącznie na podstawie RZTUE, tak jak jest ono interpretowane przez sądownictwo unijne, a nie na podstawie wcześniejszej praktyki Urzędu (15/09/2005, C‑37/03 P, BioID, EU:C:2005:547, § 47; i 09/10/2002, T‑36/01, Glass pattern, EU:T:2002:245, § 35).

„Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości jasno wynika, że zasadę równego traktowania należy godzić z zasadą praworządności, zgodnie z którą nikt nie może powoływać się na swoją korzyść na niezgodne z prawem działanie, którego dopuszczono się na rzecz innej osoby” (27/02/2002, T‑106/00, Streamserve, EU:T:2002:43, § 67).

Niemniej, w drodze wyjaśnienia należy podkreślić, że aby móc zaobserwować, że uprzednie rejestracje są podobne do omawianego znaku, nie wystarczy po prostu stwierdzić, że zawierają one jeden lub oba elementy składowe omawianego znaku, ponieważ znak ten został zakwestionowany jako całość a nie tylko ze względu na znaczenie składających się na niego elementów.

Ponieważ przedmiotowy znak składa się z kilku elementów (znak złożony), w celu oceny jego charakteru odróżniającego należy go zbadać w całości. Nie zachodzi tutaj jednak niezgodność z badaniem indywidualnych elementów każdego znaku po kolei (19/09/2001, T‑118/00, Tabs (3D), EU:T:2001:226, § 59).

Wszystkie wzmiankowane przez zgłaszającego znaki są w wystarczającym stopniu odmienne od omawianego oznaczenia, aby można je było uznać za mający znaczenie argument na poparcie omawianego znaku.

Ponadto Urząd zauważa, że ww. zarejestrowane znaki nie są w żadnym stopniu porównywalny z obecnie rozpatrywanym zgłoszeniem, jako że zawierają inne elementy słowne niż w przypadku „CLASSICA AMERICANA”. I tak, znak nr. 006975254, „THE CHICAGO PIZZA PIE FACTORY” nie posiada żadnego wspólnego elementu. Znak nr. 004584793, „CLASSICA COLLECTION” został zarejestrowany dla towarów w Klasie 6, a nie w Klasie 30, natomiast czy zgłoszenie nr. 011545233, „Classical Russian Ballet”, dla usług, a nie towarów.

W związku z powyższym, Urząd uważa, iż w obecnym przypadku nie ma sprzeczności „z ogólną zasada prawa”. Przedmiotowe zgłoszenie zostało przeanalizowane przez Urząd jako całość, w świetle obecnej praktyki EUIPO i zawsze zgodnie z obowiązującymi przepisami RZTUE i odpowiednim orzecznictwem.

Z przyczyn opisanych powyżej i zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) i art. 7 ust. 2 RZTUE, zgłoszenie znaku towarowego Unii Europejskiej 017 255 209, , zostaje odrzucone w stosunku do wszystkich towarów:

Klasa 30 Dania gotowe wstępnie przetworzone, wymagające obróbki termicznej w postaci: pizzy, zapiekanek w postaci bułki z dodatkami mięsno-warzywnymi, dań zawierających głównie makaron; pizza; zapiekanki w postaci bułki z dodatkami mięsno-warzywnymi; sosy pomidorowe; sosy mięsne; sosy do makaronów; tortille.

Na mocy art. 67 RZTUE zgłaszający ma prawo do wniesienia odwołania od niniejszej decyzji. Zgodnie z art. 68 RZTUE odwołanie do Urzędu należy wnieść na piśmie w terminie dwóch miesięcy od otrzymania niniejszej decyzji. Odwołanie wnosi się w języku postępowania, w którym wydano decyzję będącą przedmiotem odwołania. W terminie czterech miesięcy od otrzymania niniejszej decyzji należy przekazać pisemne stanowisko przedstawiające podstawy odwołania. Odwołanie uważa się za wniesione z chwilą uiszczenia opłaty za odwołanie w wysokości 720 EUR.

Monika TOMCZYNSKA