Decyzja o odmowie udzielenia rejestracji znaku towarowego Unii Europejskiej

(art. 7 i art. 42 ust. 2 RZTUE)]

Alicante, 17/07/2019

"AAK" KANCELARIA PRAWNA i PATENTOWA radca prawny rzecznik patentowy europejski rzecznik patentowy Anna Korbela ul. Kilińskiego 30 lok.2 42-202 Częstochowa POLONIA

Nr zgłoszenia:	018032523
Nr referencyjny zgłaszającego:
Znak towarowy:	esenso Café
Rodzaj znaku:	Znak graficzny
Zgłaszający:	UNIMOT SA Aleja Księcie Józefa Poniatowskiego 1 (Stadion narodowy) 03-901 Warszawa POLONIA

Zawiadomieniem z dnia 25/03/2019 r. o podstawach odmowy udzielenia rejestracji Urząd stwierdził na podstawie art. 7 ust. 1 lit. g) oraz art. 7 ust. 2 RZTUE, że zgłoszony znak posiada charakter mylący, ze względów przedstawionych w załączonym piśmie.

W dniu 22/05/2019 zgłaszający przedstawił swoje uwagi, przytaczając następujące argumenty:

• Analiza znaczenia słowa café wskazuje, iż ma ono wiele znaczeń (w zależności od języka). Trudno zatem przyjąć, iż będzie postrzegane w sposób jednoznaczny przez konsumentów z krajów członkowskich Unii Europejskiej.

• Znak towarowy został zgłoszony i będzie używany w odniesieniu do usług w klasie 43. Zamiarem zgłaszającego jest przede wszystkim powiązanie licznych produktów oznaczanych znakiem „esenso café” z miejscem, w którym produkty te są sprzedawane.

• Urząd zarejestrował inne znaki zawierające słowo café lub cafe dla towarów takich jak kakao czy herbata.

Zgodnie z art. 75 RZTUE Urząd podejmuje decyzję opartą na argumentach lub dowodach, do których zgłaszający miał okazję się odnieść.

Po rozważeniu argumentów zgłaszającego, Urząd zdecydował podtrzymać zastrzeżenia odnośnie do zdolności rejestracyjnej zgłoszonego znaku.

Art. 7 ust. 1 lit. g) RZTUE stanowi, że znaki, które ze względu na swój charakter mogą wprowadzać w błąd opinię publiczną, na przykład co do charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego towarów lub usług, nie są rejestrowane.

Zgodnie z orzecznictwem, okoliczności uzasadniające odmowę rejestracji, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. g) RZTUE, zakładają, że konsument jest rzeczywiście wprowadzany w błąd lub zachodzi dostatecznie wysokie prawdopodobieństwo wprowadzenia go w błąd (wyrok z 30/05/2006 w sprawie C-259/04 „Elizabeth Emanuel”, pkt 47 oraz cytowane w nim orzecznictwo).

W związku z powyższym, Urząd w swej praktyce przyjmuje, iż zastrzeżenia co do rejestracji należy wysunąć, gdy wykaz towarów i usług jest sformułowany w taki sposób, że użycie danego znaku towarowego w sposób niewprowadzający w błąd jest niemożliwe. Dlatego, co do zasady, przyjmuje się, że art. 7 ust. 1 lit. g) RZTUE nie ma skutku, jeżeli specyfikacja zawiera na tyle szerokie kategorie, że obejmują one towary i usługi, w przypadku których użycie znaku towarowego nie wprowadzałoby w błąd.

Bez znaczenia dla sprawy pozostaje argument zgłaszającego, iż słowo café posiada inne znaczenia w języku angielskim, czy polskim, niż to wskazane przez Urząd w zawiadomieniu z dnia 22/05/2019. Bowiem zgodnie z artykułem 7 ust. 2 RZTUE, znak nie jest rejestrowany, nawet, jeśli podstawy odmowy udzielenia rejestracji istnieją tylko w części Unii Europejskiej. Ponieważ słowo café zawarte w znaku posiada znaczenie w języku hiszpańskim, za właściwy krąg odbiorców, w odniesieniu do którego należy ocenić bezwzględne podstawy odmowy rejestracji, należy uznać przeciętnych hiszpańskojęzycznych konsumentów pochodzących z Unii Europejskiej. Wystarczy to, aby zgodnie z artykułem 7 ust. 2 RZTUE oraz cytowanym w zawiadomieniu z dnia 22/05/2019 wyrokiem w sprawie 'Lloyd Schuhfabrik Meyer', pkt 26 i wyrokiem w sprawie 'Quick', pkt 30, odmówić rejestracji zgłoszenia.

Ponadto, chociaż konsumenci postrzegają znaki towarowe w całości i nie dokonują analizy poszczególnych elementów, ma to przede wszystkim znaczenie w przypadku badania charakteru odróżniającego znaku. Znak towarowy nie jest bowiem pozbawiony charakteru odróżniającego jeśli chociaż jeden z jego elementów posiada zdolność odróżniającą. Urząd przypomina jednak, iż w zawiadomieniu z dnia 22/05/2019 nie stwierdził, iż zgłoszony znak jest pozbawiony charakteru odróżniającego, na przykład w odniesieniu do usług w klasie 43, dlatego art. 7 ust. 1 lit. b) RZTUE nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. Natomiast fakt, iż znak posiada jeden element, który może wprowadzać konsumentów w błąd wystarcza by znalazły zastosowanie przepisy art. 7 ust. 1 lit. g) RZTUE.

Nie ma bowiem podstaw by przypuszczać, iż dostatecznie poinformowany, uważny i rozsądny konsument hiszpańskojęzyczny widząc na towarze słowo café, które zrozumie jako kawa, spodziewa się, że nabywa herbatę, kakao czy substytuty kawy i herbaty (bez względu na to czy rozumie pozostałe elementy znaku). W zetknięciu z określeniem café, konsument mylnie odbierze przekaz zawarty w tym oznaczeniu. Określenie wymienionych towarów tym terminem wywoła u odbiorców przeświadczenie, że oznaczone nim towary to kawa, podczas gdy żaden z wymienionych towarów nią nie jest.

Aby ocenić wprowadzający w błąd charakter danego znaku towarowego w świetle art. 7 ust. 1 lit. g) RZTUE, Urząd uwzględnia realia rynkowe (tj. sposób, w jaki towary i usługi są zwykle dystrybuowane / oferowane do sprzedaży / nabywane / reklamowane itp.), a także nawyki i postrzeganie właściwego kręgu odbiorców, do którego zwykle należą osoby dostatecznie poinformowane, uważne i rozsądne. Sprzedaż towarów opisana przez zgłaszającego to tylko jeden ze sposobów ich sprzedaży. Kawę, herbatę i kakao można nabyć niemalże w każdym sklepie. Zatem zważywszy, że zarówno kawa jak i herbata czy kakao są oferowane w sklepach w tych samych działach i często znajdują się na tych samych półkach, a ponadto mogą być sprzedawane w podobnych/identycznych opakowaniach, prawdopodobnie wielu konsumentów może dokonać nieprawidłowej interpretacji, wyciągając z niej nieprawdziwe wnioski, co do właściwości towaru.

Odnosząc się do argumentu zgłaszającego, że niektóre podobne rejestracje zostały przyjęte przez EUIPO, należy zaznaczyć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „wydawanie decyzji dotyczących rejestracji oznaczenia jako znaku towarowego Unii Europejskiej wchodzi w zakres kompetencji ograniczonej, a nie uprawnień dyskrecjonalnych”. W związku z tym możliwość rejestracji oznaczenia jako znaku towarowego Unii Europejskiej powinna być oceniana wyłącznie na podstawie RZTUE, tak jak jest ono interpretowane przez sądownictwo unijne, a nie na podstawie wcześniejszej praktyki Urzędu (15/09/2005, C‑37/03 P, BioID, EU:C:2005:547, § 47; i 09/10/2002, T‑36/01, Glass pattern, EU:T:2002:245, § 35).

„Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości jasno wynika, że zasadę równego traktowania należy godzić z zasadą praworządności, zgodnie z którą nikt nie może powoływać się na swoją korzyść na niezgodne z prawem działanie, którego dopuszczono się na rzecz innej osoby” (27/02/2002, T‑106/00, Streamserve, EU:T:2002:43, § 67).

Z przyczyn opisanych powyżej i zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. g) i art. 7 ust. 2 RZTUE, zgłoszenie znaku towarowego Unii Europejskiej numer 18 032 523 zostaje odrzucone w stosunku do następujących towarów:

Klasa 30: Herbata; Kakao; Substytuty kawy i herbaty.

Dla pozostałych towarów i usług zgłoszenie będzie dopuszczone do publikacji.

Anna BAKALARZ